[ULPIANUS libro quinquagesimo ad edictum. ] §29.4.4.prSi quis pecuniam non accepit, simpliciter autem omisit causam testamenti, dum uult praestitum ei qui substitutus est uel legitimo, numquid locus non sit edicto? plane indignandum est circumuentam uoluntatem defuncti: et ideo si liquido constiterit in necem legatariorum hoc factum, quamuis non pecunia accepta, sed nimia gratia collata, dicendum erit locum esse utili actioni aduersus eum qui possidet hereditatem.
[울피아누스, 『고시 주해』 제50권] 만약 누군가가 돈을 받지 않고, 단지 예비상속인이나 법정상속인에게 편의가 제공되기를 바라는 마음에 유언에 따른 상속을 포기했다면, 고시의 적용 여지가 없겠는가? 실로 피상속인의 유지가 기망당한 것은 분개해야 마땅한 일이다. 그러므로 비록 돈을 받았기 때문이 아니라 과도한 호의가 베풀어졌기 때문이라 하더라도, 이것이 수증자들을 해하기 위해 행해졌음이 명백히 밝혀진다면, 상속재산을 점유하는 자를 상대로 유익소송의 적용 여지가 있다고 말해야 할 것이다.
§29.4.4.1Et recte dicetur, ubicumque quis, dum uult praestitum ei, qui se repudiante uenturus est, non repudiaturus, nisi praestitum uellet, et maxime si ob euertenda iudicia id fecit, ibi dicendum est aduersus possessorem competere actionem, sic tamen, ut, ubi quidem pecunia accepta repudiauit, ibi dicamus eum qui omisit conueniendum, ubi uero gratis, in fraudem tamen eorum quibus quid relictum est, possessorem debere conueniri utili actione.
그리고 자신이 거절할 때 상속인으로 오게 될 자에게 편의가 제공되기를 바라는 마음에 누군가가 상속을 거절하는 곳이라면 어디서나 (만약 그 편의를 바라지 않았다면 그는 거절하지 않았을 것인데), 그리고 특히 그가 유언상의 처분을 뒤엎기 위해 이를 행했다면, 거기서는 점유자를 상대로 소송이 성립한다고 말해야 마땅하며, 이는 올바른 말이다. 다만 다음과 같은 방식으로 이해되어야 한다. 즉, 돈을 받고 거절한 경우에는 포기한 자가 피고가 되어야 한다고 말해야 하지만, 무상으로 거절했으나 무언가를 유증받은 자들을 사해하려는 의도로 거절한 경우에는 점유자가 유익소송에 의해 피고로 소환되어야 한다.
§29.4.4.2Quamquam de heredibus institutis uideatur praetor loqui, attamen etiam ad alios haec res serpit: ut, si sit legatarius, a quo fideicommissum relictum est, et hic id egisset, ut omittatur hereditas, doloque id fecit, conueniri debet.
법무관이 지정상속인에 대해 말하는 것처럼 보일지라도, 그럼에도 불구하고 이 사안은 다른 이들에게도 확장된다. 예컨대, 그로부터 신탁유증이 남겨진 수증자가 있고, 이 자가 상속재산이 포기되도록 획책하였으며 이를 기망의 기사(dolus)를 가지고 행했다면, 그가 피고로 소환되어야 한다.
§29.4.4.3Si quis uendiderit hereditatem, utique possidere uidetur, non dolo fecisse, quo minus possideat.
만약 누군가가 상속재산을 매각했다면, 그는 당연히 이를 점유하는 것으로 간주되며, 점유하지 않기 위해 기망을 행한 것으로 간주되지 않는다.