[IDEM libro tricesimo primo digestorum. ] §29.4.22.prSi in testamento ita scriptum fuerit: 'Titius heres esto: si Titius heres erit, Maeuius heres esto' et Titius omissa causa testamenti hereditatem legitimam possederit, Maeuio aduersus eum petitio hereditatis dari non debet pro parte, quam habiturus esset, si testamenti causa omissa non fuisset.
[같은 이, 학설휘찬 제31권.] 만약 유언서에 다음과 같이 기록되어 있었다면, 즉 "티티우스는 상속인이 되라. 만약 티티우스가 상속인이 된다면, 마에비우스는 상속인이 되라" 하고, 티티우스가 유언의 원인을 포기하고 법정 상속재산을 점유했다면, 만약 유언의 원인이 포기되지 않았더라면 마에비우스가 가졌을 몫에 대해서는, 마에비우스에게 그를 상대로 한 상속재산 청구소송이 허용되어서는 안 된다.
cum enim omisso testamento hereditas possidetur, legatorum quidem et libertatium ratio habenda est, quia aliter quam ab herede dari non potuerunt: hereditatis uero quae ita data est rationem habere praetor non debet: sua enim culpa testator sub hac condicione hereditatis partem dedit, quam potuit pure dare.
왜냐하면 유언을 포기하고 상속재산이 점유되는 경우, 유증과 자유 해방에 대해서는 참작되어야 하는데, 그것들은 상속인에 의해서가 아니면 주어질 수 없었기 때문이다. 그러나 이와 같은 방식으로 주어진 상속분에 대해서 법무관은 참작해서는 안 된다. 왜냐하면 조건 없이 줄 수 있었던 상속재산의 몫을 이와 같은 조건 하에 준 것은 유언자 자신의 과실이기 때문이다.
§29.4.22.1Quare et si ita scriptum fuisset: 'Titius heres esto: quisquis mihi ex supra scriptis heres erit, Stichus liber heresque esto' et Titius omisso testamento hereditatem possideat, libertatem praetor Stichi tueri non debet nec hereditatis petitionem ei dare.
그러므로 비록 다음과 같이 기록되어 있을지라도, 즉 "티티우스는 상속인이 되라. 위에서 언급된 자들 중 누구든 나의 상속인이 되는 자는, 스티쿠스는 자유인이 되고 상속인이 되라" 하고, 티티우스가 유언을 포기하고 상속재산을 점유하는 경우, 법무관은 스티쿠스의 자유를 보호해서도 안 되며 그에게 상속재산 청구소송을 허용해서도 안 된다.
§29.4.22.2Si quis hoc modo testamentum scripserit: 'Titius heres esto: si Titius heres non erit, Maeuius heres esto: quisquis mihi ex supra scriptis heres erit, Maeuio, si mihi heres non erit, centum dato', deinde Titius omisso testamento legitimam hereditatem possideat, an Maeuio, cuius in potestate fuit, ut ex substitutione adeundo totam hereditatem haberet, legatorum actio dari debeat, quaeritur.
만약 누군가가 이런 방식으로 유언을 작성했다면, 즉 "티티우스는 상속인이 되라. 만약 티티우스가 상속인이 되지 않는다면, 마에비우스는 상속인이 되라. 위에서 언급된 자들 중 누구든 나의 상속인이 되는 자는, 마에비우스가 나의 상속인이 되지 않는다면, 마에비우스에게 100을 주라" 하고, 그 후 티티우스가 유언을 포기하고 법정 상속재산을 점유했다면, 예비적 상속지정을 승인함으로써 상속재산 전체를 가질 수 있는 권한이 있었던 마에비우스에게 유증 소송이 허용되어야 하는지가 문제된다.
et placet dari, quia nihil prohibet Maeuium iustam causam habuisse, propter quam nollet negotiis hereditariis implicari.
그리고 허용되어야 마땅하다. 왜냐하면 마에비우스가 상속 사무에 얽매이고 싶어 하지 않을 정당한 이유를 가졌던 것을 막는 것은 아무것도 없기 때문이다.