[ULPIANUS libro nono ad Sabinum. ] §29.2.35.prSi quis heres institutus ex parte, mox Titio substitutus, antequam ex causa substitutionis ei deferatur hereditas, pro herede gesserit, erit heres ex causa quoque substitutionis, quoniam inuito quoque ei adcrescit portio.
[울피아누스, 사비누스 주석 제10권] 만약 어떤 일부 지분에 대해 상속인으로 지정되고, 이어서 티티우스의 대습상속인으로 지정된 자가, 대습 사유에 의해 상속재산이 자신에게 귀속되기 전에 상속인으로서 행동했다면, 그는 대습 사유에 의해서도 상속인이 된다. 왜냐하면 본인이 원하지 않는 경우에도 지분은 그에게 합산되기 때문이다.
idem dico et si filius familias uel seruus iussu domini uel patris adierint hereditatem, mox emancipatus uel manumissus ex causa substitutionis adeant: erunt namque heredes: sunt enim appendices praecedentis institutionis.
나는 가자(家子)나 노예가 아버지나 주인의 명령에 따라 상속을 승인하고, 그 후 자립하거나 해방된 후에 대습 사유에 의해 승인하는 경우에 대해서도 같은 말을 한다. 왜냐하면 그들은 상속인이 될 것이기 때문이다. 왜냐하면 그것들은 선행하는 상속인 지정의 부속물이기 때문이다.
§29.2.35.1Si exclusus per condicionem sibi datam pater filium iussit adire, dicendum erit eum non quaesisse suam portionem.
만약 자신에게 부과된 조건에 의해 배제된 아버지가 아들에게 승인하도록 명령했다면, 그는 자신의 지분을 취득하지 못했다고 말해야 할 것이다.
§29.2.35.2Sed si ex duobus filiis unum iusserit, debebit et alium filium iubere adire.
그러나 만약 두 명의 아들 중 한 명에게 명령했다면, 다른 아들에게도 승인하도록 명령해야 할 것이다.