[IDEM libro singulari de ambiguitatibus. ] §28.6.31.prIn substitutione filio ita facta: 'quisquis mihi ex supra scriptis heres erit, idem filio heres esto', quaeritur, quisquis heres quandoque fuerit intellegatur an quisquis heres tum erit, cum filius moriatur.
[같은 저자, 《모호함에 관한 단권서》에서.] 아들에게 다음과 같이 지정된 예비 상속에서, “위에 기재된 사람들 중 누구든 내 상속인이 되는 자는, 바로 그 사람이 아들의 상속인이 될지어다”라고 하였을 때, “누구든 상속인인 자”라는 말이 언제든 상속인이었던 사람으로 이해되어야 하는지, 아니면 아들이 사망할 당시에 상속인인 사람으로 이해되어야 하는지가 문제된다.
placuit prudentibus, si quandoque heres fuisset: quamuis enim uiuo pupillo heres esse desisset, forte ex causa de inofficioso, quae pro parte mota est, futurum tamen eum heredem ex substitutione creditum est.
법학자들은 언제든 상속인이었던 경우로 해석하는 데 합의하였다. 왜냐하면 비록 피후견인이 살아있는 동안에, 예컨대 일부에 대해 제기된 유언침해소송으로 인하여 상속인이기를 그만두었을지라도, 여전히 그가 예비 상속에 의해 상속인이 될 것으로 인정되기 때문이다.
§28.6.31.1Non simili modo in hac specie dicendum est, si quis, cum filios duos haberet, Gaium puberem, Lucium impuberem, ita filio substituisset: 'si Lucius filius meus impubes decesserit neque mihi Gaius filius heres erit, tunc Seius heres esto': nam ita prudentes hoc interpretati sunt, ut ad impuberis mortem condicio substitutionis esset referenda.
성년인 가이우스와 미성년인 루키우스라는 두 아들을 둔 어떤 사람이, 아들에게 다음과 같이 예비 상속인을 지정한 사안에서는 이와 유사한 방식으로 해석되어서는 안 된다. “만약 내 아들 루키우스가 미성년으로 사망하고 내 아들 가이우스가 내 상속인이 되지 않는다면, 그때 세이우스가 상속인이 될지어다.” 왜냐하면 법학자들은 이를, 예비 상속의 조건이 미성년자의 사망 시점을 기준으로 판단되어야 하는 것으로 해석했기 때문이다.