[NERATIUS libro primo membranarum. ] §28.5.55.prPater filio impuberi seruum heredem substituit liberumque esse iussit: eum pupillus uendidit Titio: Titius eum iam primo testamento facto in secundo testamento liberum heredemque esse iussit.
[네라티우스, 양피지 서집 제1권] 어떤 아버지가 사춘기 미만의 아들에게 한 노예를 예비 상속인으로 지정하고 자유롭게 될 것을 명령하였다. 그 노예를 피후견인은 티티우스에게 매각하였다. 티티우스는 이미 첫 번째 유언장을 작성한 뒤, 두 번째 유언장에서 그 노예가 자유를 얻고 상속인이 될 것을 명령하였다.
superius testamentum Titii ruptum est, quia is seruus et heres potest esse et, ut superius testamentum rumpatur, sufficit ita posterius factum esse, ut aliquo casu potuerit ex eo heres existere.
티티우스의 이전 유언장은 무효가 된다. 왜냐하면 그 노예는 상속인이 될 수 있으며, 이전 유언장이 무효가 되기 위해서는 나중의 유언장이 어떠한 경우에든 그로부터 상속인이 나타날 수 있는 방식으로 작성되는 것으로 충분하기 때문이다.
quod ad uim autem eius institutionis pertinet, ita se res habet, ut, quamdiu pupillo ex ea substitutione heres potest esse, ex Titii testamento libertatem hereditatemque consequi non possit: si pupillus in suam tutelam peruenerit, perinde ex Titii testamento liber heresque sit ac si pupillo substitutus non fuisset: si pupillo heres exstitit, propius est, ut Titio quoque, si uelit, heres esse possit.
그러나 그 상속인 지정의 효력에 관한 한, 사정은 다음과 같다. 즉, 그 예비 상속 지정에 따라 피후견인에 대하여 상속인이 될 수 있는 동안에는, 티티우스의 유언으로부터 자유와 상속재산을 얻을 수 없다. 만일 피후견인이 스스로의 후견을 벗어나는 나이에 이른다면, 피후견인에게 예비 상속인으로 지정되지 않았던 것과 마찬가지로, 티티우스의 유언에 따라 자유를 얻고 상속인이 된다. 만일 피후견인의 상속인이 되었다면, 티티우스에 대해서도 원할 경우 상속인이 될 수 있다고 보는 것이 더 타당하다.