[MARCIANUS libro tertio regularum. ] §28.5.52.prTalem institutionem quidam ualere non putabant: 'Stichus liber esto et, si liber erit, heres esto'. sed diuus Marcus rescripsit hanc institutionem ualere perinde atque si non erat adiectum 'si liber erit'.
어떤 이들은 다음과 같은 지정이 유효하지 않다고 생각했다. “스티쿠스는 자유의 몸이 될지어다, 그리고 만약 그가 자유의 몸이 된다면, 상속인이 될지어다.” 그러나 신군 마르쿠스는 이 지정이 “만약 자유의 몸이 된다면”이라는 문구가 부가되지 않았던 것과 마찬가지로 유효하다고 칙답하였다.
§28.5.52.1Si quis ita scripserit: 'Stichus, si meus erit cum morior, liber et heres esto', alienatus non poterit iussu emptoris adire hereditatem, quamuis, etsi non erat hoc expressum, non alias liber et heres fieri poterat, quam si mansisset eius.
만약 누군가가 다음과 같이 썼다면, “스티쿠스는 내가 죽을 때 나의 소유라면, 자유의 몸이자 상속인이 될지어다”, 양도된 경우, 그는 매수인의 명령에 따라 상속을 승인할 수 없을 것이다. 비록 이 점이 명시되지 않았더라도, 그가 그의 소유로 남아 있었던 경우가 아니라면 그가 자유의 몸이자 상속인이 될 수 없었을지라도 말이다.
sed si uiuus eum manumiserit, Celsus libro quinto decimo digestorum scribit fieri hunc heredem: non enim hunc casum testatorem uoluisse excludere palam est neque uerba omnino repugnant: nam quamuis seruus eius non est, at certe libertus est.
그러나 만약 생전에 그를 해방하였다면, 켈수스는 『학설휘찬』 제15권에서 이 자가 상속인이 된다고 기록하고 있다. 왜냐하면 유언자가 이 경우를 배제하고 싶어 하지 않았음이 분명하며, 문구 또한 전혀 모순되지 않기 때문이다. 왜냐하면 비록 그가 그의 노예는 아닐지라도, 최소한 해방자유인이기 때문이다.