[SCAEuOLA libro sexto quaestionum. ]
[스카에볼라, 질문집 제6권] 갈루스는 유후손(사후에 태어날 손자녀)을 다음과 같이 지정할 수 있다고 도입하였다.
§28.2.29.prGallus sic posse institui postumos nepotes induxit: 'Si filius meus uiuo me morietur, tunc si quis mihi ex eo nepos siue quae neptis post mortem meam in decem mensibus proximis, quibus filius meus moreretur, natus nata erit, heredes sunto'. §28.2.29.1Quidam recte admittendum credunt, etiamsi non exprimat de morte filii, sed simpliciter instituat, ut eo casu ualeat, qui ex uerbis concipi possit.
"만약 내 아들이 내가 살아 있는 동안에 사망한다면, 그때 내 사후에, 내 아들이 사망한 때로부터 가장 가까운 10개월 이내에, 그에게서 나에게 태어날 손자나 손녀는 상속인이 될지어다." 일부 사람들은, 설령 아들의 사망에 대해 명시하지 않고 단순히 지정할 뿐이라 하더라도, 말로부터 구상될 수 있는 그 상황에서 유효하도록 [이 지정이] 인정되어야 한다고 정당하게 믿는다.
§28.2.29.2Idem credendum est Gallum existimasse et de pronepote, ut dicat testator: 'Si me uiuo nepos decedat, tunc qui ex eo pronepos' et cetera.
갈루스가 증손자에 대해서도 동일하게 생각했다고 믿어야 한다. 즉, 유언자가 "만약 내가 살아 있는 동안에 손자가 사망한다면, 그때 그에게서 태어날 증손자는" 등등이라고 말하듯이.
§28.2.29.3Sed et si uiuo filio iam mortuo pronepote, cuius uxor praegnas esset, testamentum faceret, potest dicere: 'Si me uiuo filius decedat, 'tunc qui pronepos'.
그러나 또한 아들이 살아 있고 이미 증손자[혹은 손자]가 사망하여 그의 아내가 임신 중인 상태에서 유언을 작성한다 하더라도, 그는 "만약 내가 살아 있는 동안에 아들이 사망한다면, 그때 [태어날] 증손자는"이라고 말할 수 있다.
§28.2.29.4Num si et filius et nepos uiuat, concipere 'utrisque mortuis uiuo se, 'tunc qui pronepos nasceretur'? quod similiter admittendum est, ita sane, si prius nepos, deinde filius decederet, ne successione testamentum rumperetur.
그렇다면 아들과 손자가 모두 살아 있는 경우, "그들 쌍방이 내가 살아 있는 동안 사망했을 때, 그때 태어날 증손자는"이라고 구상할 수 있겠는가? 이것도 마찬가지로 인정되어야 하지만, 다만 사후의 상속 순서에 의해 유언이 파기되지 않도록, 먼저 손자가 사망하고 그 다음에 아들이 사망하는 경우라야 할 것이다.
§28.2.29.5Et quid si tantum in mortis filii casum conciperet? quid enim si aquae et ignis interdictionem pateretur? quid si nepos, ex quo pronepos institueretur, ut ostendimus, emancipatus esset? hi enim casus et omnes, ex quibus suus heres post mortem scilicet aui nasceretur, non pertinent ad legem Uelleam: sed ex sententia legis Uelleae et haec omnia admittenda sunt, ut ad similitudinem mortis ceteri casus admittendi sint.
그리고 그가 단지 아들의 사망 상황만을 구상했다면 어떻게 되겠는가? 만약 그[아들]가 물과 불의 금지(시민권 박탈)를 겪었다면 어떻게 되겠는가? 또한, 증손자가 그로부터 지정되게 될 손자가, 우리가 보여준 바와 같이 해방(가부권 이탈)되어 있었다면 어떻게 되겠는가? 왜냐하면 이러한 상황들, 그리고 그로부터 말할 것도 없이 할아버지의 사후에 고유한 상속인(suus heres)이 태어나게 될 모든 상황들은 벨레이우스법에 해당하지 않기 때문이다. 그러나 벨레이우스법의 취지에 따르면 이 모든 것들이 인정되어야 하며, 사망에 준하는 것으로서 다른 상황들도 인정되어야 한다.
§28.2.29.6Quid si qui filium apud hostes habebat testaretur? quare non induxere, ut, si antea quam filius ab hostibus rediret quamuis post mortem patris decederet, tunc deinde nepos uel etiam adhuc illis uiuis post mortem scilicet aui nasceretur, non rumperet? nam hic casus ad legem Uelleam non pertinet.
아들이 적에게 붙잡혀 있는 사람이 유언을 작성한 경우는 어떻게 되겠는가? 아들이 적에게서 귀환하기 전에, 설령 아버지의 사후라 하더라도 사망하고, 그때 이어서 손자가 태어나거나, 혹은 그들이 아직 살아 있는 동안, 말할 것도 없이 할아버지의 사후에 태어난다 하더라도 유언을 파기하지 않는다는 규율을 왜 도입하지 않았는가? 왜냐하면 이 상황은 벨레이우스법에 해당하지 않기 때문이다.
melius ergo est, ut in eiusmodi utilitate praesertim post legem Uelleam, quae et multos casus rumpendi abstulit, interpretatio admittatur, ut instituens nepotem, qui sibi post mortem suus nasceretur, recte instituisse uideatur, quibuscumque casibus nepos post mortem natus suus esset rumperetque praeteritus: atque etiam si generaliter, 'quidquid sibi liberorum natum erit post mortem' aut 'quicumque natus fuerit' sit institutus, si suus nasceretur.
따라서 이와 같은 유용성을 위해서는, 특히 파기의 많은 상황들을 제거한 벨레이우스법 이후에는, 사후에 자신에게 고유한 상속인으로서 태어날 손자를 지정하는 자가, 그 손자가 사후에 태어나 고유한 상속인이 되고 묵과되었을 경우에는 유언을 파기하게 될 어떠한 상황에서든 정당하게 지정한 것으로 여겨지도록 해석이 인정되는 것이 더 바람직하다. 그리고 설령 일반적으로 "사후에 자신에게 태어날 자녀는 누구이든" 또는 "태어난 자는 누구이든", 만약 고유한 상속인으로 태어난다면 지정되어 있는 경우라 하더라도 마찬가지이다.
§28.2.29.7Si eius, qui filium habeat et nepotem ex eo instituat, nurus praegnas ab hostibus capta sit ibique uiuo pariat, mox ille post mortem patris atque aui redeat, utrum hic casus ad legem Uelleam respiciat an ad ius antiquum aptandus sit, possitque uel ex iure antiquo uel ex Uellea institutus non rumpere? quod quaerendum est, si iam mortuo filio pronepotem instituat redeatque mortuo.
아들을 두고 그 아들로부터의 손자를 지정하고 있는 사람의, 임신 중인 며느리가 적에게 붙잡혀 그의 생존 중에 그곳에서 출산하고, 머잖아 그 아이가 아버지 및 할아버지의 사후에 귀환한 경우, 이 상황은 벨레이우스법을 고려하는가 아니면 고법에 적응시켜야 하는가, 그리고 고법 또는 벨레이우스법 중 어느 하나에 의해 지정된 자가 유언을 파기하지 않도록 할 수 있는가? 이 점은 이미 아들이 사망한 상태에서 증손자를 지정하고 [할아버지가] 사망한 후에 [증손자가] 귀환하는 경우에 질문되어야 한다.
sed cum testamentum ab eo non rumpitur, nihil refert, utrum ex iure antiquo an ex lege Uellea excludatur.
그러나 유언이 그에 의해 파기되지 않는 이상, 고법에 의해 [파기에서] 제외되는지 아니면 벨레이우스법에 의해 제외되는지는 전혀 중요하지 않다.
§28.2.29.8Forsitan addubitet quis, an istis casibus si nepos post testamentum nascatur uiuo patre suo, deinde ex eo concipiatur, isque uiuo patre deinde auo nascatur, an non potuerit heres institui, quia pater ipsius non recte institutus esset.
아마도 이러한 상황에서, 만약 유언 작성 후에 손자가 그의 아버지의 생존 중에 태어나고, 이어서 그로부터 [아이가] 잉태되며, 그 아이가 아버지의, 이어서 할아버지의 생존 중에 태어나는 경우, 그 자신의 아버지(손자)가 정당하게 지정되지 않았기 때문에 그[증손자]를 상속인으로 지정할 수 없었던 것은 아닌가 하고 의구심을 품는 자가 있을지도 모른다.
quod minime est expauescendum: hic enim suus heres nascitur et post mortem nascitur.
그것은 결코 두려워할 일이 아니다. 왜냐하면 그는 고유한 상속인(suus heres)으로 태어나고, 또한 [할아버지의] 사후에 태어나기 때문이다.
§28.2.29.9Ergo et si pronepos admittetur, qui natus erit ex nepote postea uiuo filio, atque si ex eo natus esset, adoptatur.
따라서 나중에 아들의 생존 중에 손자로부터 태어나게 될 증손도 인정될 것이며, 마치 그에게서 태어난 것처럼 입양된다.