[IDEM libro trigesimo sexto ad edictum. ]
[같은 이, 『고시 주해』 제36권] 후견에 관한 사건을 심리하는 재판관의 직무에는 후견인의 정당한 공제 청구를 허용하는 것이 부합한다.
§27.2.2.prOfficio iudicis, qui tutelae cognoscit, congruit reputationes tutoris non improbas admittere, ut puta si dicat impendisse in alimenta pupilli uel disciplinas.
예를 들어, 피후견인의 양육이나 교육을 위해 비용을 지출했다고 후견인이 주장하는 경우가 이에 해당한다.
§27.2.2.1Modus autem, si quidem praetor arbitratus est, is seruari debet, quem praetor statuit: si uero praetor non est aditus, pro modo facultatium pupilli debet arbitrio iudicis aestimari: nec enim permittendum est tutori tantum reputare quantum dedit, si plus aequo dedit.
그러나 그 액수에 관해서는, 만약 법무관이 결정해 둔 것이 있다면 법무관이 정한 액수가 유지되어야 한다. 그러나 만약 법무관에게 청원하지 않았다면, 피후견인의 자력 정도에 따라 재판관의 재량으로 평가되어야 한다. 왜냐하면 후견인이 적정 수준을 초과하여 지출했다면, 지출한 만큼의 액수 전부를 공제하도록 허용해서는 안 되기 때문이다.
H §27.2.2.2oc amplius et si praetor modum alimentis statuit, uerumtamen ultra uires facultatium est quod decretum est nec suggessit praetori de statu facultatium, non debet ratio haberi alimentorum omnium, quia, si suggessisset, aut minuerentur iam decreta aut non tanta decernerentur.
H oc 이에 더하여, 비록 법무관이 양육비의 한도를 정했다 하더라도, 결정된 액수가 자력의 한계를 초과하고 후견인이 법무관에게 자력의 상태를 알리지 않았다면, 양육비 전체를 계산에 산입해서는 안 된다. 왜냐하면 만약 그가 알렸더라면, 이미 결정된 액수가 감액되었거나 그렇게 많은 액수가 결정되지 않았을 것이기 때문이다.
§27.2.2.3Sed si pater statuit alimenta liberis quos heredes scripserit, ea praestando tutor reputare poterit, nisi forte ultra uires facultatium statuerit: tunc enim imputabitur ei, cur non adito praetore desiderauit alimenta minui.
그러나 만약 아버지가 자신이 상속인으로 지정한 자녀들을 위해 양육비를 정해 두었다면, 후견인은 이를 지급함으로써 그 액수를 공제할 수 있다. 다만 아버지가 자력의 한계를 초과하여 정해 둔 경우는 예외로 한다. 왜냐하면 그 경우에는 왜 법무관에게 청원하여 양육비 감액을 요구하지 않았는가에 대한 책임이 그에게 귀속될 것이기 때문이다.