[PAULUS libro secundo decretorum. ] §26.7.53.prAemilius Dexter magistratus sui tempore datis tutoribus cessauerat in exigenda satisdatione, deinde quibusdam excusatis a sequentibus magistratibus Dexter tutor adsumptus fuerat: creatus conueniebatur in solidum duplici ratione, quod cum magistratus esset et tutores dedisset satisdationem non exegisset.
[파울루스, 판결록 제2권으로부터] 에밀리우스 덱스테르는 자신의 정무관 임기 중에 후견인들을 임명하면서 담보 제공을 요구하는 것을 게을리하였는데, 그 후 일부 후견인들이 면제되자 후임 정무관들에 의해 덱스테르 자신이 후견인으로 추가 임명되었다. 이렇게 임명된 그는 이중의 이유로, 즉 정무관이었을 때 후견인들을 임명하면서도 담보를 요구하지 않았다는 이유로 전액에 대해 소송을 당했다.
ex diuerso dictum est, licet satis exactum non esset, tamen in diem tutelae finitae idoneos fuisse tutores neque cessationem curatorum obesse tutoribus debere.
이에 대해 반대편에서는 비록 담보가 요구되지 않았더라도 후견이 종료되는 날까지는 후견인들에게 자력이 있었으며, 보좌인들의 태만이 후견인들에게 불이익을 주어서는 안 된다고 주장되었다.
pronuntiauit, si in diem finitae tutelae idonei permansissent tutores, licet et satis non esset exactum, curatorum esse periculum, si minus, tutorum et magistratuum: hoc est tunc esse periculum eius, qui suspectum non fecisset aut satis non exegisset, cum finita tutela non inueniretur idoneus fuisse.
황제는 만약 후견이 종료되는 날까지 후견인들이 자력을 유지했다면, 비록 담보가 요구되지 않았더라도 위험은 보좌인들에게 귀속되고, 만약 그렇지 않다면 후견인들과 정무관들에게 귀속된다고 판결하였다. 즉, 기피 대상으로 고발하지 않았거나 담보를 요구하지 않은 사람에게 위험이 귀속되는 것은, 후견이 종료되었을 때 후견인에게 자력이 없었던 것으로 밝혀진 때에 한한다는 것이다.