[IDEM libro quarto decimo quaestionum. ] §26.7.45.prSi pupillus alterum ex tutoribus post pubertatem liberasset, improbe alterum illius nomine conabitur interpellare.
[같은 저자, 의문집 제14권으로부터] 만약 피후견인이 성년에 이른 후에 공동 후견인 중 한 사람을 면제해주었다면, 그는 부당하게도 다른 후견인에 대하여 면제된 자의 몫에 관해 추궁하려 하는 것이다.
idemque dicemus in duobus magistratibus collegis, quorum alterum res publica conuenit.
그리고 국가가 그중 한 사람을 소송으로 청구한, 공동의 두 정무관의 경우에도 우리는 동일하게 말할 것이다.
sed haec in magistratibus tractaui, quasi duo rei eiusdem debiti essent omnimodo: quod non ita est.
그러나 나는 정무관들에 관하여 이 문제를 마치 그들이 모든 면에서 동일한 채무의 두 공동채무자인 것처럼 다루었으나, 실제는 그렇지 않다.
nam si uterque idoneus est, electio locum non habet: is autem, qui tempore liberatus est, non ei similis est qui nihil habet, sed ei qui satisfecit: habet enim quod obiciat petitori.
왜냐하면 만약 쌍방이 자력을 가지고 있다면 선택의 여지가 생기지 않기 때문이다. 그러나 소멸시효에 의해 면제된 자는 자력이 없는 자와 유사한 것이 아니라 변제한 자와 유사하다. 왜냐하면 그는 원고에 대해 대항할 수 있는 사유를 가지고 있기 때문이다.