[IDEM libro trigesimo quinto ad edictum. ]
【같은 저자, 고시 주석 제35권】 여러 명의 재산관리인(큐레이터)이 지정된 경우, 폼포니우스는 『고시 주석』 제68권에서 단 한 사람에 의해 행해진 행위도 효력이 있는 것으로 인정되어야 한다고 썼다.
§26.7.3.prSi plures curatores dati sunt, Pomponius libro sexagesimo octauo ad edictum scripsit ratum haberi debere etiam quod per unum gestum est: nam et in furiosi curatoribus, ne utilitates furiosi impediantur, praetor uni eorum curationem decernet ratumque habebit, quod per eum sine dolo malo gestum est.
왜냐하면 광인의 재산관리인들에 있어서도, 광인의 이익이 저해되지 않도록 법무관은 그들 중 한 사람에게 관리권을 결정해 주고, 그가 악의 없이 행한 행위를 효력이 있는 것으로 인정할 것이기 때문이다.
§26.7.3.1Si parens uel pater qui in potestate habet destinauerit testamento, quis tutorum tutelam gerat, illum debere gerere praetor putauit, meritoque parentis statur uoluntati, qui utique recte filio prospexit.
만약 지배권을 가진 부모 혹은 아버지가 유언으로 후견인들 중 누가 후견을 수행해야 할지를 지정하였다면, 법무관은 그 자가 수행해야 한다고 생각했으며, 자녀를 위해 당연히 올바르게 배려한 부모의 의사에 따르는 것은 마땅하다.
tantundem praetor facit et de his, quos parens destinauit testamento, ipse autem confirmauit, ut, si parens declarauit, quem uelit tutelam administrare, ille solus administret.
법무관은 부모가 유언으로 지정하고 자기 자신이 승인한 자들에 대해서도 동일하게 처리하므로, 만약 부모가 누구에게 후견을 관리시키고 싶은지를 밝혔다면 그 자만이 후견을 관리하도록 한다.
§26.7.3.2Ceteri igitur tutores non administrabunt, sed erunt hi, quos uulgo honorarios appellamus.
따라서 나머지 후견인들은 관리하지 않고, 흔히 우리가 명예후견인이라고 부르는 자들이 될 것이다.
nec quisquam putet ad hos periculum nullum redundare: constat enim hos quoque, excussis prius facultatibus eius qui gesserit, conueniri oportere: dati sunt enim quasi obseruatores actus eius et custodes, imputabiturque eis quandoque, cur, si male eum conuersari uidebant, suspectum eum non fecerunt.
그리고 이들에게 아무런 위험(책임)도 돌아가지 않는다고 누구도 생각해서는 안 된다. 왜냐하면 실제로 관리한 자의 자력을 먼저 심사(집행)한 후에, 이 명예후견인들도 제소당해야 마땅하다는 점은 확립되어 있기 때문이다. 즉, 그들은 말하자면 그의 행위의 감시자이자 수호자로서 지정된 것이며, 만약 그가 잘못 처신하는 것을 보면서도 왜 그를 의심스러운 후견인으로 고발하지 않았는지가 언젠가 그들에게 귀책될 것이기 때문이다.
adsidue igitur et rationem ab eo exigere eos oportet et sollicite curare, qualiter conuersetur, et si pecunia sit, quae deponi possit, curare, ut deponatur ad praediorum comparationem: blandiuntur enim sibi, qui putant honorarios tutores omnino non teneri: tenentur enim secundum ea quae supra ostendimus.
그러므로 그들은 끊임없이 그에게 계산 보고를 요구하고, 그가 어떻게 처신하는지를 세심하게 보살펴야 하며, 만약 예치할 수 있는 돈이 있다면 부동산 매입을 위해 예치되도록 주선해야 한다. 왜냐하면 명예후견인은 전혀 책임을 지지 않는다고 생각하는 자들은 스스로를 속이고 있는 것이기 때문이다. 실제로 그들은 우리가 위에서 보인 바에 따라 책임을 진다.
§26.7.3.3Quamuis autem ei potissimum se tutelam commissurum praetor dicat, cui testator delegauit, attamen nonnumquam ab hoc recedet, ut puta si pater minus penso consilio hoc fecit, forte minor uiginti quinque annis, uel eo tempore fecit, quo iste tutor bonae uitae uel frugi uidebatur, deinde postea idem coepit male conuersari ignorante testatore, uel si contemplatione facultatium eius res ei commissa est, quibus postea exutus est.
비록 법무관이 유언자가 위임한 자에게 가장 우선하여 후견을 맡길 것이라고 말하지만, 그럼에도 불구하고 때로는 이 원칙에서 벗어날 것이다. 예컨대 아버지가 충분히 숙려되지 못한 생각으로 이 일을 행한 경우(아마도 25세 미만이었거나), 또는 그 후견인이 정직하게 살거나 건실한 사람으로 보였던 시기에 유언을 하였는데 그 후 유언자가 모르는 사이에 동일한 자가 나쁜 행실을 하기 시작한 경우, 혹은 그의 자력을 고려하여 사무가 위임되었으나 그 후 그 자력을 상실하게 된 경우 등이 그러하다.
§26.7.3.4Nam et si unum pater dederit tutorem, nonnumquam ei adiunguntur curatores: nam imperator noster cum patre rescripsit, cum duos quis libertos suos tutores dedisset, unum rerum Italicarum, alium rerum Africanarum, curatores eis adiungendos, nec patris secuti sunt uoluntatem.
왜냐하면 아버지가 단 한 명의 후견인만을 지정했더라도 때로는 그에게 재산관리인들이 추가되기 때문이다. 우리 황제께서는 아버지와 함께, 어떤 사람이 자신의 해방노예 두 명을 한 명은 이탈리아 자산을 위해, 다른 한 명은 아프리카 자산을 위한 후견인으로 지정했을 때, 그들에게 재산관리인들이 추가되어야 한다고 칙답하셨으며, 아버지의 의사를 따르지 않으셨기 때문이다.
§26.7.3.5Quod in tutoribus scriptum est, et in curatoribus erit obseruandum, quos pater testamento destinauit a praetore confirmandos.
후견인에 관하여 규정된 것은, 아버지가 유언에서 법무관에 의해 승인받도록 지정한 재산관리인들에 관해서도 준수되어야 한다.
§26.7.3.6Apparet igitur praetori curae fuisse, ne tutela per plures administretur, quippe etsi pater non destinauerit quis gerere debeat, attamen id agit, ut per unum administretur: sane enim facilius unus tutor et actiones exercet et excipit.
따라서 후견이 여러 사람에 의해 관리되지 않도록 하는 것이 법무관의 관심사였음이 분명하다. 실제로 아버지가 누가 수행해야 할지를 지정하지 않았다 하더라도, 법무관은 그것이 한 사람에 의해 관리되도록 조치하기 때문이다. 참으로 한 명의 후견인이 소송을 제기하기도 하고 받기도 하는 것이 훨씬 수월하기 때문이다.
§26.7.3.7Ne per multos tutela spargatur, si non erit a testatore electus tutor aut gerere nolet, tum is gerat, cui maior pars tutorum tutelam decreuerit: praetor igitur iubebit eos conuocari aut, si non coibunt aut coacti non decernent, causa cognita ipse statuet, quis tutelam geret.
후견이 여러 사람에게 분산되지 않도록, 유언자에 의해 후견인이 선택되지 않았거나 혹은 수행하기를 원치 않는 경우, 그때는 후견인들의 과반수가 후견을 의결하여 위임한 자가 수행하도록 한다. 그러므로 법무관은 그들을 소집하도록 명령하거나, 혹은 그들이 모이지 않거나 소집되어도 의결하지 않는 경우, 사정을 심리한 후 스스로 누가 후견을 수행할지 결정할 것이다.
§26.7.3.8Plane si non consentiant tutores praetori, sed uelint omnes gerere, quia fidem non habeant electo nec patiuntur succedanei esse alieni periculi, dicendum est praetorem permittere eis omnibus gerere.
물론 후견인들이 법무관의 뜻에 동의하지 않고 모두 수행하기를 원한다면, 선택된 자를 신뢰하지 못하고 다른 사람의 위험(책임)의 대역(대위자)이 되는 것을 용납하지 않기 때문이므로, 법무관은 그들 모두가 수행하도록 허용해야 한다고 말해야 한다.
§26.7.3.9Item si diuidi inter se tutelam uelint tutores, audiendi sunt, ut distribuatur inter eos administratio
마찬가지로 만약 후견인들이 자신들 사이에 후견을 분할하기를 원한다면, 그들의 요구는 수용되어야 하며, 이로써 관리권이 그들 사이에 분배되어야 한다.