[ULPIANUS libro tertio disputationum. ] §24.3.21.prSed et si ideo maritus ex dote expendit, ut a latronibus redimeret necessarias mulieri personas uel ut mulier uinculis uindicet de necessaris suis aliquem, reputatur ei id quod expensum est siue pars dotis sit, pro ea parte, siue tota dos sit, actio dotis euanescit.
[울피아누스, 논의서 제3권] 그러나 또한, 만일 남편이 지참금 중에서 아내에게 친한 사람들을 강도들로부터 속량하기 위하여, 혹은 아내가 자신의 친한 이들 중 누군가를 사슬에서 풀어주기 위하여 지출하였다면, 지출된 부분은 그(남편)에게 귀속(정산)되어, 그것이 지참금의 일부라면 그 부분에 관하여 [남편의 반환 의무가 면제되고], 지참금의 전부라면 지참금 반환 소송은 소멸한다.
et multo magis idem dicendum est, si socer agat de dote, debere rationem haberi eius quod in ipsum impensum est, siue ipse maritus hoc fecit siue filiae ut faciat dedit: sed et si non pater experiretur, sed post mortem eius filia sola de dote ageret, idem erit dicendum: cum enim doli exceptio insit de dote actioni ut in ceteris bonae fidei iudiciis, potest dici, ut et Celso uidetur, inesse hunc sumptum actioni de dote, maxime si ex uoluntate filiae factus sit.
그리고 만일 장인이 지참금에 관하여 소를 제기한다면, 그 자신을 위해 지출된 것에 대해 고려가 행해져야 한다는 것은 더욱더 마찬가지로 말해져야 한다. 남편 자신이 이를 행하였든, 아니면 딸에게 행하도록 준 것이든 마찬가지이다. 그러나 아버지가 소를 제기하는 것이 아니라 그의 사후에 딸이 단독으로 지참금에 관하여 소를 제기하는 경우라 할지라도, 동일하게 말해져야 할 것이다. 왜냐하면 다른 선의의 소송들에서와 마찬가지로 악의의 항변이 지참금 소송에 내포되어 있기 때문에, 켈수스 역시 생각하는 바와 같이, 특히 그것이 딸의 의사에 따라 행해진 것이라면 이 지출은 지참금 소송에 내포되어 있다고 말할 수 있기 때문이다.