[ULPIANUS libro sexto disputationum. ] §22.3.18.prQuotiens operae quasi a liberto petuntur, probationes ab eo qui se patronum dicit exiguntur: et ideo Iulianus scripsit, licet in praeiudicio possessor patronus esse uidetur, uerum partibus actoris non libertum fungi debere, sed eum qui se patronum esse contendit.
[울피아누스, 『토론집』 제6권.] 해방노예로부터인 것처럼 노역이 청구될 때마다, 자신이 파트로누스(보호자)라고 주장하는 자에게 입증이 요구된다. 그러므로 율리아누스는, 비록 예비 소송에서 점유자가 파트로누스로 보일지라도, 원고의 역할을 수행해야 하는 것은 해방노예가 아니라 자신이 파트로누스라고 주장하는 자이어야 한다고 썼다.
§22.3.18.1Qui dolo dicit factum aliquid, licet in exceptione, docere dolum admissum debet.
어떤 일이 기망에 의해 행해졌다고 주장하는 자는, 비록 항변에서라 할지라도, 기망이 행해졌음을 증명해야 한다.
§22.3.18.2Interrogationis factae probationem actori imponi debere, id est ei, qui in iure interrogatum dixit respondisse se solum heredem esse.
행해진 신문의 입증은 원고에게, 즉 법정에서 신문당한 자가 자신만이 단독 상속인이라고 대답했다고 주장하는 자에게 부과되어야 한다.
uel si tacuisse dicatur interrogatus, aeque tantumdem erit dicendum impositam improbationem non ei qui excepit se non respondisse, sed actori.
혹은 신문당한 자가 침묵했다고 전해지는 경우에도, 마찬가지로 입증이 부과되는 것은 "대답하지 않았다"고 항변한 자가 아니라 원고에게라고 말해야 할 것이다.