[IDEM libro septimo disputationum. ] §22.3.19.prIn exceptionibus dicendum est reum partibus actoris fungi oportere ipsumque exceptionem uelut intentionem implere: ut puta si pacti conuenti exceptione utatur, docere debet pactum conuentum factum esse.
[같은 이, 『토론집』 제7권.] 항변에 있어서는 피고가 원고의 역할을 수행해야 하며, 그가 스스로 항변을 마치 (원고의) 주장인 것처럼 완성해야 한다고 말해야 한다. 예컨대 만약 합의의 항변을 사용한다면, 합의가 이루어졌음을 증명해야 한다.
§22.3.19.1Cum quis promisisset iudicio se sisti et rei publicae causa afuisse dicat et ob id non stetisse, uel dolo malo aduersarii factum quo minus sisteretur, uel ualetudinem sibi impedimento fuisse uel tempestatem, probare eum id oportet.
누군가가 법정에 출두할 것을 약속했으나, 공무로 인해 부재중이었고 그 때문에 출두하지 못했다고 주장하거나, 상대방의 악의 때문에 출두하지 못하게 되었다고 주장하거나, 질병이나 악천후가 자신에게 장애가 되었다고 주장하는 경우, 그가 이를 입증해야 한다.
§22.3.19.2Sed et si procuratoria quis exceptione utatur, eo quod non licuisset aduersario dare uel fieri procuratorem, probare id oportet obicientem exceptionem.
그러나 또한, 누군가가 상대방에게 대리인을 선임하거나 대리인이 되는 것이 허용되지 않았다는 이유로 대리인에 관한 항변을 사용하는 경우, 그 항변을 제기하는 자가 이를 입증해야 한다.
§22.3.19.3Idem erit dicendum et si ea pecunia petatur, quae pensata dicitur.
이미 지불되었다고 전해지는 금전이 청구되는 경우에도 마찬가지로 말해야 할 것이다.
§22.3.19.4Hoc amplius, si iudicatae rei uel iurisiurandi condicio delata dicatur de eo quod nunc petitur, siue in alea gestum esse contendatur, eum implere probationes oportet.
나아가, 지금 청구되고 있는 것에 관하여 기판력 또는 선서 조건의 제시가 주장되거나, 혹은 도박에서 행해진 거래라고 주장되는 경우, 그가 입증을 완성해야 한다.