[IDEM libro septimo decimo digestorum. ]
[같은 저자, 『학설휘찬』 제17권.] 오백이 유언에 의해 당신에게 유증되었다.
§22.3.12.prQuingenta testamento tibi legata sunt: idem scribtum est in codicillis postea scriptis: refert, duplicare legatum uoluerit an repetere et oblitus se in testamento legasse id fecerit: ab utro ergo probatio eius rei exigenda est? prima fronte aequius uidetur, ut petitor probet quod intendit: sed nimirum probationes quaedam a reo exiguntur: nam si creditum petam, ille respondeat solutam esse pecuniam, ipse hoc probare cogendus est.
동일한 내용이 그 후에 작성된 유증보충서에도 적혀 있다. 그가 유증을 두 배로 하기를 원했던 것인지, 아니면 유증을 단지 반복한 것이며 자신이 유언에서 이미 유증했다는 사실을 잊고서 그렇게 한 것인지가 문제된다. 그렇다면 그 사실에 대한 증명은 두 당사자 중 누구에게 요구되어야 하는가? 얼핏 보기에는 청구인이 자신이 주장하는 바를 증명하는 것이 더 공평해 보인다. 하지만 당연히 어떤 증명들은 피고에게 요구된다. 왜냐하면 만일 내가 대금 반환을 청구하고, 상대방이 돈이 지급되었다고 답변한다면, 그 자신이 이 사실을 증명하도록 강제되어야 하기 때문이다.
et hic igitur cum petitor duas scripturas ostendit, heres posteriorem inanem esse, ipse heres id adprobare iudici debet.
그러므로 이 경우에도 청구인이 두 개의 문서를 제시하고, 상속인이 후자는 무효라고 주장할 때에는, 상속인 자신이 그 사실을 법관에게 증명해야 한다.