[PAULUS libro primo ad edictum aedilium curulium. ] §21.1.30.prItem si serui redhibendi nomine emptor iudicium accepit uel ipse eius nomine dictauit, cauendum ex utraque parte erit, ut, si quid sine dolo malo condemnatus sit uel si quid ex eo quod egerit ad eum peruenerit doloue malo eius factum sit quo minus perueniret, id reddat.
[파울루스, 부조관 고시 주해 제1권] 마찬가지로, 만약 노예 반환의 명목으로 매수인이 소송을 수락했거나(피고가 되었거나) 혹은 그 자신이 그 명목으로 소송을 제기했다면(원고가 되었다면), 양 당사자로부터 다음과 같은 것, 즉 만약 그가 악의 없이 어떤 것에 대해 유죄 선고를 받았거나, 혹은 그가 행한 일로부터 어떤 것이 그에게 귀속되었거나, 혹은 그것이 귀속되는 것을 막기 위해 그의 악의로 인한 일이 행해졌다면 그것을 반환하도록 담보가 제공되어야 한다.
§21.1.30.1Quas impensas necessario in curandum seruum post litem contestatam emptor fecerit, imputabit: praecedentes impensas nominatim comprehendendas Pedius: sed cibaria seruo data non esse imputanda Aristo, nam nec ab ipso exigi, quod in ministerio eius fuit.
소송 계속 후에 노예를 치료하기 위해 매수인이 필요에 따라 지출한 비용은 산입할 것이다. 이에 앞선 비용은 명시적으로 포함되어야 한다고 페디우스는 말한다. 그러나 노예에게 제공된 식비는 산입되어서는 안 된다고 아리스토는 말한다. 왜냐하면 노예가 그의 봉사 하에 있었던 것(봉사로 인한 이익) 역시 그(매수인) 자신으로부터 청구되지 않기 때문이다.