[MODESTINUS libro quarto responsorum. ] §20.6.9.prTitius Sempronio fundum pignori dedit et eundem fundum postea Gaio Seio pignori dedit, atque ita idem Titius Sempronio et Gaio Seio fundum eundem in assem uendidit, quibus pignori ante dederat in solidum singulis.
[모데스티누스 답변록 제4권] 티티우스는 셈프로니우스에게 토지를 질권으로 제공했고, 그 후 같은 토지를 가이우스 세이우스에게 질권으로 제공했다. 그리하여 동일한 티티우스는, 이전에 각자에게 전체로서 질권을 설정해 주었던 상대인 셈프로니우스와 가이우스 세이우스에게 그 동일한 토지를 통째로 매각했다.
quaero, an uenditione interposita ius pignoris exstinctum sit ac per hoc ius solum emptionis apud ambos permanserit.
나는 묻는다, 매매가 개입됨으로써 질권이 소멸하고, 이로 인해 매매에 따른 권리만이 양자에게 잔존하게 되는가.
Modestinus respondit dominium ad eos de quibus quaeritur emptionis iure pertinere: cum consensum mutuo uenditioni dedisse proponantur, inuicem pigneraticiam actionem eos non habere.
모데스티누스는 답변했다, 문의된 자들에게 매매의 권리에 의하여 소유권이 귀속된다. 그들이 판매에 대해 상호간에 동의를 제공한 것으로 상정되므로, 서로에 대해 질권 소권을 가지지 아니한다.
§20.6.9.1Titius Seio pecuniam sub pignore fundi dederat: qui fundus cum esset rei publicae ante obligatus, secundus creditor pecuniam rei publicae eam soluit: sed Maeuius exstitit, qui dicebat ante rem publicam sibi fundum obligatum fuisse: inueniebatur autem Maeuius instrumento cautionis cum re publica facto a Seio interfuisse et subscripsisse, quo cauerat Seius fundum nulli alii esse obligatum: quaero, an actio aliqua in rem Maeuio competere potest.
티티우스는 세이우스에게 토지 담보 하에 금전을 대여해 주었다. 그 토지가 이전에 국가에 담보로 제공되어 있었기 때문에, 제2채권자가 국가에 그 금액을 변제했다. 그러나 마에비우스가 나타나, 국가보다 먼저 자신에게 토지가 담보로 제공되었다고 주장했다. 그런데 세이우스가 국가와 작성한 보증서에 마에비우스가 입회하여 서명했음이 밝혀졌다. 그 보증서에서 세이우스는 토지가 다른 누구에게도 담보로 제공되지 않았음을 보증했다. 나는 묻는다, 마에비우스에게 어떠한 대물 소권이 인정될 수 있는가.
Modestinus respondit pignus, cui is de quo quaeritur consensit, minime eum retinere posse.
모데스티누스는 답변했다, 문의된 자가 동의한 질권을 그가 유지하는 것은 결코 불가능하다.