[GAIUS libro singulari de formula hypothecaria. ] §20.1.15.prEt quae nondum sunt, futura tamen sunt, hypothecae dari possunt, ut fructus pendentes, partus ancillae, fetus pecorum et ea quae nascuntur sint hypothecae obligata: idque seruandum est, siue dominus fundi conuenerit aut de usu fructu aut de his quae nascuntur siue is, qui usum fructum habet, sicut Iulianus scribit.
[가이우스, 가등기 공식에 관한 단권 책으로부터] 아직 존재하지 않지만 장차 존재하게 될 것들도 저당에 제공될 수 있으니, 예컨대 미수확 과실, 여노예의 자식, 가축의 새끼, 그리고 태어날 것들이 저당에 구속되게 하는 것이다. 그리고 이 점은 토지의 소유자가 용익권에 관해서든 아니면 태어날 것들에 관해서든 합의한 경우이든, 아니면 용익권을 가진 자가 그렇게 합의한 경우이든 준수되어야 하니, 율리아누스가 쓰고 있는 바와 같다.
§20.1.15.1Quod dicitur creditorem probare debere, cum conueniebat, rem in bonis debitoris fuisse, ad eam conuentionem pertinet, quae specialiter facta est, non ad illam, quae cottidie inseri solet cautionibus, ut specialiter rebus hypothecae nomine datis cetera etiam bona teneantur debitoris, quae nunc habet et quae postea adquisierit, perinde atque si specialiter hae res fuissent obligatae.
합의가 이루어졌을 때 그 물건이 채무자의 재산에 속해 있었음을 채권자가 증명해야 한다고 말해지는 것은, 개별적으로 이루어진 합의에 관한 것이지, 증서에 일상적으로 삽입되는 다음과 같은 합의에 관한 것은 아니다. 즉, 저당이라는 명목으로 개별적으로 제공된 물건 외에 채무자가 현재 가지고 있거나 장차 취득할 다른 재산도 마치 이 물건들이 개별적으로 담보로 제공된 것처럼 구속된다는 합의 말이다.
§20.1.15.2Qui res suas iam obligauerint et alii secundo obligant creditori, ut effugiant periculum, quod solent pati qui saepius easdem res obligant, praedicere solent alii nulli rem obligatam esse quam forte Lucio Titio, ut in id quod excedit priorem obligationem res sit obligata, ut sit pignori hypothecaeue id quod pluris est: aut solidum, cum primo debito liberata res fuerit? de quo uidendum est, utrum hoc ita se habeat, si et conueniat, an et si simpliciter conuenerit de eo quod excedit ut sit hypothecae? et solida res inesse conuentioni uidetur, cum a primo creditore fuerit liberata, an adhuc pars? sed illud magis est, quod prius diximus.
자신의 재산을 이미 담보로 제공하고 다른 제2의 채권자에게 다시 담보로 제공하는 자들은, 동일한 물건을 여러 번 담보로 제공하는 자들이 겪기 마련인 위험을 피하기 위해, 예컨대 루키우스 티티우스 외의 다른 누구에게도 그 물건이 담보로 제공되어 있지 않다고 미리 고지하는 것이 보통이다. 이는 이전의 담보 의무를 초과하는 부분에 대하여 물건이 담보가 되게 하려는 것이며, 가치가 초과하는 부분이 질권이나 저당권의 대상이 되도록 하려는 것이다. 아니면 첫 번째 채무로부터 물건이 해방되었을 때 물건 전체가 담보가 되는 것일까? 이에 대해 검토해 보아야 하니, 이러한 일이 그렇게 합의가 된 경우에만 그러한지, 아니면 단지 초과분에 대해 저당으로 하기로 단순하게 합의한 경우에도 그러한지이다. 그리고 첫 번째 채권자로부터 해방되었을 때 물건 전체가 합의에 포함된 것으로 보아야 하는가, 아니면 여전히 일부인가? 그러나 우리가 먼저 말한 것이 더 타당하다.