[IDEM libro tertio responsorum. ] §17.1.56.prQui mutuam pecuniam dari mandauit, omisso reo promittendi et pignoribus non distractis eligi potest: quod uti liceat si litteris exprimatur, distractis quoque pignoribus ad eum creditor redire poterit: etenim quae dubitationis tollendae causa contractibus inseruntur, ius commune non laedunt. §17.1.56.1Fideiussor qui pecuniam in iure optulit et propter aetatem eius qui petebat obsignauit ac publice deposuit, confestim agere mandati potest. §17.1.56.2Non ideo minus omnis temporis bonam fidem explorari oportet, quod dominus post annos quinque de prouincia reuersus, mox rei publicae causa profecturus non acceptis rationibus mandatum instaurauerit.
[동상, 답변집 제3권]\n 소비대차 자금을 제공하도록 위임한 자는, 약정한 채무자를 건너뛰고 질물이 매각되지 않은 상태에서도 선택될 수 있다. 만약 이것이 허용된다는 점이 서면으로 명시되어 있다면, 질물이 매각된 후에도 채권자는 그에게 되돌아갈 수 있다. 왜냐하면 의문을 해소하기 위해 계약에 삽입되는 사항들은 일반법을 해하지 않기 때문이다.\n 법정에서 금전의 변제를 제공하였으나 청구권자의 연령으로 인하여 이를 봉인하고 공적으로 공탁한 보증인은 즉시 위임의 소송을 제기할 수 있다.\n 본인이 5년 만에 속주에서 귀국하여 곧 공무로 인해 다시 떠나게 되면서 회계보고를 받지 않은 채 위임을 갱신했다고 해서, 모든 기간에 걸친 신의성실이 심사되어야 마땅하다는 사실이 감쇄되는 것은 아니다.
cum igitur ad officium procuratoris pertinuerit quidquid ex prima negotiorum gestorum administratione debuit ad secundam rationem transferre, secundi temporis causa priorem litem suscipiet. §17.1.56.3Salarium incertae pollicitationis neque extra ordinem recte petitur neque iudicio mandati, ut salarium tibi constituat. §17.1.56.4Sumptus bona fide necessario factos, etsi negotio finem adhibere procurator non potuit, iudicio mandati restitui necesse est.
따라서 첫 번째 사무 관리의 집행에서 발생한 채무를 두 번째 회계로 이전하는 것이 대리인의 직무에 속했던 이상, 그는 두 번째 기간을 위하여 이전 기간에 관한 소송을 인수하게 된다.\n 불확실한 약속에 따른 사례금은 비상재판 절차를 통해서도 정당하게 청구할 수 없고, 위임의 소송을 통해 귀하에게 사례금을 책정해 주도록 청구할 수도 없다.\n 신의성실에 따라 필요에 의해 지출된 비용은 대리인이 사무를 완수하지 못했더라도 위임의 소송에 의해 상환되어야 한다.