[Pomponius libro uicensimo secundo ad Sabinum. ] §16.3.12.prSi in Asia depositum fuerit, ut Romae reddatur, uidetur id actum, ut non inpensa eius id fiat apud quem depositum sit, sed eius qui deposuit.
[폼포니우스 『사비누스 주석』 제22권] 만약 로마에서 반환하기로 합의하고 아시아에서 기탁이 이루어졌다면, 그것은 기탁을 받은 자(수탁자)의 비용이 아니라 기탁한 자(기탁자)의 비용으로 그것이 행해지기로 합의된 것으로 여겨진다.
§16.3.12.1Depositum eo loco restitui debet, in quo sine dolo malo eius est, apud quem depositum est: ubi uero depositum est, nihil interest.
기탁물은 기탁을 받은 자의 고의 없이 그것이 존재하는 그 장소에서 반환되어야 한다. 그러나 실제로 어디에서 기탁되었는지는 아무런 상관이 없다.
eadem dicenda sunt communiter et in omnibus bonae fidei iudiciis.
모든 선의의 소송에서도 공통적으로 이와 동일하게 말해야 한다.
sed dicendum est, si uelit actor suis inpensis suoque periculo perferri rem Romam, ut audiendus sit, quoniam et in ad exhibendum actione id seruatur.
그러나 만약 원고가 자신의 비용과 위험 부담으로 그 물건을 로마로 운반해 오기를 원한다면, 그의 청구는 수용되어야 한다고 말해야 한다. 왜냐하면 제시소송에서도 이 점이 준수되고 있기 때문이다.
§16.3.12.2Cum sequestre recte agetur depositi sequestraria actione, quam et in heredem eius reddi oportet.
임시보관인에 대하여는 임시보관기탁소송으로 정당하게 소를 제기할 수 있으며, 이 소송은 그의 상속인에 대해서도 인정되어야 한다.
§16.3.12.3Quemadmodum quod ex stipulatu uel ex testamento dari oporteat, post iudicium acceptum cum detrimento rei periret, sic depositum quoque eo die, quo depositi actum sit, periculo eius apud quem depositum fuerit est, si iudicii accipiendi tempore potuit id reddere reus nec reddidit.
문답계약이나 유언에 따라 주어져야 할 것이 소송인수 후에 물건의 멸실과 함께 소멸하는 것과 마찬가지로, 기탁물 역시 기탁의 소가 제기된(소송인수가 이루어진) 그날부터는 기탁을 받은 자의 위험부담으로 존재하게 된다. 다만 소송인수 시점에 피고가 그것을 반환할 수 있었음에도 반환하지 않은 경우에 그러하다。