[SCAEUOLA libro secundo quaestionum. ] §15.1.51.prQuod debetur seruo ab extraneis, agenti de peculio non omnimodo dominus ad quantitatem debiti condemnandus est, cum et sumptus in petendo et euentus exsecutionis possit esse incertus et cogitanda sit mora temporis quod datur iudicatis, aut uenditionis bonorum, si id magis faciendum erit.
[스카에볼라 『의문집』 제2권] 제3자가 노예에 대하여 지고 있는 채무에 관하여, 특유재산에 관하여 소를 제기하는 자에 대하여 주인이 모든 경우에 그 채무액만큼 전적으로 패소 선고를 받아야 하는 것은 아니다. 왜냐하면 청구에 드는 비용도 집행의 결과도 불확실할 수 있고, 판결을 받은 자들에게 주어지는 유예 기간이나, 만약 그것이 더 행해져야 할 일이라면 재산 매각에 소요되는 시간도 고려되어야 하기 때문이다.
ergo si paratus sit actiones mandare, absoluetur.
그러므로 만약 주인이 소권을 양도할 준비가 되어 있다면, 그는 면책될 것이다.
quod enim dicitur, si cum uno ex sociis agatur, uniuersum peculium computandum quia sit cum socio actio, in eodem redibit, si actiones paratus sit praestare: et in omnibus, quos idcirco teneri dicimus quia habent actionem, delegatio pro iusta praestatione est.
왜냐하면 "만약 조합원 중 한 사람과 소송을 하는 경우, 조합원에 대한 소권이 있으므로 특유재산 전체가 산입되어야 한다"고 말해지는 것은, 만약 주인이 그 소권들을 제공할 준비가 되어 있다면 동일한 결과로 귀착될 것이기 때문이다. 그리고 소권을 가지고 있다는 바로 그 이유로 책임을 진다고 우리가 말하는 모든 사람에게 있어, 채무의 위탁은 정당한 이행을 대신한다.