[PAULUS libro quarto ad Plautium. ]
[플라우티우스 주해 제4권의 파울루스] 타인의 노예가 공동의 상품을 위해 임명된 경우에도 마찬가지일 것이다.
§14.3.14.prIdem erit et si alienus seruus communi merci praepositus sit: nam aduersus utrumque in solidum actio dari debet et quod quisque praestiterit, eius partem societatis uel communi diuidundo iudicio consequetur.
왜냐하면 양자에 대해 연대하여 소송이 제기되어야 하고, 각자가 급부한 것은 그 상대방의 지분을 동업 소송이나 공유물분할 소송을 통해 회수하게 될 것이기 때문이다.
certe ubicumque actio societatis uel communi diuidundo cessat, quemque pro parte sua condemnari oportere constat, ueluti si is, cuius seruo creditum est, duobus heredibus institutis ei seruo libertatem dederit: nam heredum quisque pro sua parte conueniendi sunt, quia cessat inter eos communi diuidundo iudicium.
확실히 동업 소송이나 공유물분할 소송이 적용되지 않는 곳에서는 어디서나 각자가 자신의 지분에 따라 책임을 져야 한다는 것은 명백하다. 예컨대 자신의 노예에게 신용이 공여되었던 주인이 두 명의 상속인을 지정한 후 그 노예에게 자유를 준 경우와 같다. 왜냐하면 그들 사이에서는 공유물분할 소송이 적용되지 않으므로, 상속인 각자는 자신의 지분에 따라 소송을 당해야 하기 때문이다.