[ULPIANUS libro quarto decimo ad edictum. ] §13.5.27.prUtrum praesente debitore an absente constituat quis, parui refert.
[울피아누스, 고시 주해 제14권] 채무자가 입회해 있든 부재중이든 간에 누군가가 지급 합의를 하는가는 거의 중요하지 않다.
hoc amplius etiam inuito constituere eum posse Pomponius libro trigensimo quarto scribit: unde falsam putat opinionem Labeonis existimantis, si, postquam quis constituit pro alio, dominus ei denuntiet ne soluat, in factum exceptionem dandam: nec immerito Pomponius: nam cum semel sit obligatus qui constituit, factum debitoris non debet eum excusare.
이에 더하여, 채무자가 반대하는 경우에조차 지급 합의를 할 수 있다고 폼포니우스는 제34권에서 쓰고 있다. 따라서 그는, 누군가가 타인을 위해 지급 합의를 한 후에 주채무자가 그에게 지급하지 말라고 통고한다면 사실항변이 부여되어야 한다고 생각한 라베오의 견해를 잘못된 것으로 여긴다. 그리고 폼포니우스의 판단은 정당하다. 왜냐하면, 지급 합의를 한 사람이 일단 의무를 진 이상, 채무자의 행위가 그를 면책해서는 안 되기 때문이다.