[IDEM libro uicensimo quinto ad edictum. ]
[같은 저자, 『고시 주석』 제25권] 네라티우스는 다음과 같이 묻는다.
§11.7.20.prNeratius quaerit, si is, qui dotem dederat pro muliere, stipulatus est duas partes dotis reddi, tertiam apud maritum remanere, pactus sit, ne quid maritus in funus conferret, an funeraria maritus teneatur.
여성을 위해 지참금을 주었던 사람이, 지참금의 3분의 2는 반환되고 3분의 1은 남편에게 남는다고 약정하며, 남편이 장례에 아무것도 분담하지 않기로 합의한 경우, 남편이 장례비용 청구소송의 책임을 지는지 여부이다.
et ait, si quidem ipse stipulator mulierem funerauit, locum esse pacto et inutilem ei funerariam fore: si uero alius funerauit, posse eum maritum conuenire, quia pacto hoc publicum ius infringi non possit.
그리고 그는 말한다. 만약 약정자 자신이 여성을 장사지냈다면 합의가 효력을 가져 그에게 장례비용 청구소송은 무용할 것이지만, 만약 다른 사람이 장사지냈다면 그 사람은 남편을 제소할 수 있으니, 사적 합의에 의해 이 공법이 침해될 수는 없기 때문이다.
quid tamen si quis dotem hac lege dederit pro muliere, ut ad ipsum rediret, si in matrimonio mortua esset, aut quoquo modo soluto matrimonio? numquid hic in funus non conferat? sed cum dos morte mulieris ad eum peruenerit, potest dici conferre eum.
그러나 만약 어떤 사람이 여성을 위해, 혼인 중에 그녀가 사망하거나 혼인이 어떤 방식으로든 해소될 때 지참금이 자기 자신에게 돌아간다는 조건으로 지참금을 주었다면 어떻게 되는가? 이 경우 그는 장례에 분담하지 않아도 되는가? 하지만 여성이 사망함으로써 지참금이 그에게 도달한 이상, 그가 분담해야 한다고 말할 수 있다.
§11.7.20.1Si maritus lucratur dotem, conuenietur funeraria, pater autem non.
만약 남편이 지참금을 이득으로 취한다면 장례비용 청구소송의 피고가 될 것이나, 아버지는 그렇지 않다.
sed in hunc casum puto, si dos, quia permodica fuit, in funus non sufficit, in superfluum in patrem debere actionem dari.
그러나 이 경우에 만약 지참금이 너무 적어서 장례를 치르기에 충분하지 않다면, 부족한 부분에 대해서는 아버지에 대해 소송이 허용되어야 한다고 나는 생각한다.
§11.7.20.2Cum mater familias decedit nec est eius soluendo hereditas, funerari eam ex dote tantum oportet.
가족의 어머니가 사망하고 그녀의 상속재산에 변제 자력이 없을 때, 그녀는 오직 지참금만으로 장사지내져야 한다.
et ita Celsus scribit.
켈수스도 이와 같이 기록하고 있다.