§12.1natali, Corvine, die mihi dulcior haec lux,, §12.2qua festus promissa deis animalia caespes §12.3expectat, niveam reginae ducimus agnam, §12.4par vellus dabitur pugnanti Gorgone Maura; §12.5sed procul extensum petulans quatit hostia funem §12.6Tarpeio servata Iovi frontemque coruscat, §12.7quippe ferox vitulus templis maturus et arae
코르비누스여, 내 생일보다도 더 감미로운 이 빛이여, 이 날에는 축제의 제단이 신들께 약속된 희생수들을 기다리고 있어, 우리는 여왕께 눈처럼 하얀 암양을 끌고 가노라. 고르고네 마우라와 싸우는 여신께도 이와 같은 양털이 바쳐질 것이라. 하지만 저 멀리서 타르페이우스의 유피테르를 위해 아껴둔 성미 급한 희생수가 길게 늘어진 줄을 흔들며 이마를 번뜩이고 있으니, 참으로 성난 송아지라, 신전과 제단에 올릴 만큼 자랐고 순수한 와인을 끼얹어야 할 놈이로다.
§12.8spargendusque mero, quem iam pudet ubera matris §12.9ducere, qui vexat nascenti robora cornu, §12.10si res ampla domi similisque adfectibus esset, §12.11pinguior Hispulla traheretur taurus et ipsa §12.12mole piger nec finitima nutritus in herba, §12.13laeta sed ostendens Clitumni pascua sanguis §12.14iret et a grandi cervix ferienda ministro §12.15ob reditum trepidantis adhuc horrendaque passi §12.16nuper et incolumem sese mirantis amici. §12.17Nam praeter pelagi casus et fulminis ictus §12.18evasit: densae caelum abscondere tenebrae §12.19nube una subitusque antemnas inpulit ignis, §12.20cum se quisque illo percussum crederet et mox §12.21attonitus nullum conferri posse putaret §12.22naufragium velis ardentibus, omnia fiunt
이미 어미의 젖을 빠는 것을 부끄러워하고, 돋아나는 뿔로 참나무들을 괴롭히고 있구나. 만일 우리 집 살림이 넉넉하고 내 마음에 걸맞았더라면, 히스풀라보다도 더 살진 황소가 끌려왔을 것이요, 제 몸집의 무게 때문에 둔하고 인근의 풀로 자란 것이 아니라, 클리툼누스의 풍요로운 목초지를 보여주는 그 고귀한 피를 흘리며 나아갔을 것이며, 듬직한 사제에 의해 목이 베여 마땅했을 터이라. 여전히 두려움에 떨며 최근 끔찍한 일을 겪고 자신이 무사함에 놀라워하는 친구의 귀환을 축하하기 위함이로다. 왜냐하면 바다의 재난과 번개벼락을 피하여 그가 살아남았음이라. 짙은 어둠이 한 가닥 먹구름으로 하늘을 가렸고 갑작스러운 불길이 돛대를 때렸으니, 그때 저마다 자신이 불에 맞았다고 믿었고, 이윽고 경악한 채, 불타는 돛 앞에서는 그 어떤 난파도 비교될 수 없다고 생각하였노라.
§12.23talia, tam graviter, si quando poetica surgit §12.24tempestas, genus ecce aliud discriminis audi
시적인 폭풍우가 일어날 때면 언제나 이 모든 일이 이토록 혹독하게 벌어지느니라.
§12.25et miserere iterum, quamquam sint cetera sortis §12.26eiusdem pars dira quidem, sed cognita multis §12.27et quam votiva testantur fana tabella §12.28plurima; pictores quis nescit ab Iside pasci? §12.29Accidit et nostro similis fortuna Catullo. §12.30cum plenus fluctu medius foret alveus et iam, §12.31alternum puppis latus evertentibus undis, §12.32arbori incertae, nullam prudentia cani §12.33rectoris cum ferret opem, decidere iactu §12.34coepit cum ventis, imitatus castora, qui se §12.35eunuchum ipse facit cupiens evadere damno §12.36testiculi; adeo medicatum intellegit inguen. §12.37fundite quae mea sunt,
dicebat
cuncta
Catullus, §12.38praecipitare volens etiam pulcherrima, vestem §12.39purpuream teneris quoque Maecenatibus aptam, §12.40atque alias quarum generosi graminis ipsum §12.41infecit natura pecus, sed et egregius fons §12.42viribus occultis et Baeticus adiuvat aer. §12.43ille nec argentum dubitabat mittere, lances §12.44Parthenio factas, urnae cratera capacem §12.45et dignum sitiente Pholo vel coniuge Fusci; §12.46adde et bascaudas et mille escaria, multum §12.47caelati, biberat quo callidus emptor Olynthi. §12.48sed quis nunc alius qua mundi parte, quis audet §12.49argento praeferre caput rebusque salutem? §12.52Iactatur rerum utilium pars maxima, sed nec §12.53damna levant, tunc adversis urguentibus illuc §12.54reccidit ut malum ferro summitteret;
보라, 또 다른 종류의 위기를 듣고 다시금 가련히 여겨다오, 비록 다른 일들도 참으로 같은 운명의 참혹한 일부이자 많은 이들에게 알려진 바요, 수많은 신전들이 서원의 그림판으로 증언하는 바이지만 말이네. 화가들이 이시스 덕에 먹고산다는 것을 모르는 이가 어디 있겠는가? 우리의 카툴루스에게도 이와 비슷한 운명이 일어났노라. 선창 한가운데가 파도로 가득 차고, 파도가 고물의 이쪽저쪽을 번갈아 뒤흔들며 뒤집으려 하고 있었으며, 머리 희끗한 키잡이의 지혜가 흔들리는 돛대에 아무런 도움이 되지 못할 때, 그는 짐을 던짐으로써 바람과 타협하기 시작했으니, 제 고환을 잃어서라도 도망치고자 스스로 고자가 되는 비버를 모방한 것이라. 비버는 제 사타구니가 약효가 있음을 그토록 잘 알고 있느니라. "내 모든 것들을 쏟아부어라," 카툴루스가 말하였으니, 그는 가장 아름다운 물건들조차 내던지고자 하였음이라. 연약한 마에케나스들에게나 어울릴 자줏빛 옷가지들과, 고귀한 풀밭의 성질이 양떼 스스로를 물들였고 게다가 숨겨진 힘을 지닌 뛰어난 샘과 바이티카의 공기가 그것을 도운 또 다른 옷들이로다. 그는 은기들을 내던지는 것조차 주저하지 않았으니, 파르테니우스가 만든 쟁반들과, 한 우르나를 담을 수 있어 목마른 폴로스나 푸스쿠스의 아내에게나 어울릴 법한 커다란 대접이라. 거기에 바구니들과 수천 개의 식기들, 그리고 올린투스를 영리하게 사들인 자가 마셨던 수많은 조각잔들도 더하라. 하지만 오늘날 세상 어느 곳에서, 은보다 목숨을 앞세우고 재산보다 안전을 귀하게 여길 대담한 자가 또 있겠는가? 유용한 물건들의 대부분이 던져졌으나, 그 손실로도 배는 가벼워지지 않았으니, 그때 역경에 밀려 마침내 마스트를 철기로 베어내기에 이르렀노라.
ac se §12.55explicat angustum: discriminis ultima, quando §12.56praesidia adferimus navem factura minorem, §12.57i nunc et ventis animam committe dolato
그리하여 그는 비좁은 곤경에서 벗어났으니, 우리가 배를 더 작게 만들 구제책을 들이댈 때란 참으로 위험의 극치로다. 자, 이제 가라, 깎아 만든 나무 조각을 믿고 바람에 목숨을 맡겨라.
§12.58confisus ligno, digitis a morte remotus §12.59quattuor aut septem, si sit latissima, taedae; §12.60mox cum reticulis et pane et ventre lagonae, §12.61aspice sumendas in tempestate secures. §12.62Sed postquam iacuit planum mare, tempora postquam §12.63prospera vectoris fatumque valentius Euro §12.64et pelago, postquam Parcae meliora benigna §12.65pensa manu ducunt hilares et staminis albi
죽음으로부터 고작 손가락 네 마디, 배의 판자가 아무리 두껍다 한들 일곱 마디밖에 떨어져 있지 않은 채로다. 이제 그대의 식량 자루와 빵, 그리고 가죽부대의 불룩한 배와 함께, 폭풍 속에서 손에 쥐어야 할 도끼들을 눈여겨보아라. 하지만 바다가 평평하게 가라앉고, 탑승자에게 상서로운 때가 찾아와 그의 운명이 에우로스풍과 바다보다 강해진 뒤, 자비로운 손길의 파르카에가 명랑하게 더 나은 흰색 실을 자아 올릴 때...