§56.1Peream, si est tam necessarium quam videtur silentium in studia seposito.
연구를 위해 몸을 물린 사람에게 침묵이 정말 보이는 만큼 필요한 것이라면 내가 죽어도 좋네.
Ecce undique me varius clamor circumsonat.
보게나, 사방에서 다양한 소음이 내 주변에 울려 퍼지고 있네.
Supra ipsum balneum habito.
나는 목욕탕 바로 위에 살고 있네.
Propone nunc tibi omnia genera vocum, quae in odium possunt aures adducere: cum fortiores exercentur et manus plumbo graves iactant, cum aut laborant aut laborantem imitantur, gemitus audio, quotiens retentum spiritum remiserunt, sibilos et acerbissimas respirationes;
이제 귀를 혐오감으로 몰고 갈 수 있는 온갖 종류의 목소리들을 머릿속에 떠올려 보게나. 더 강건한 자들이 운동을 하며 납으로 무거워진 손을 흔들어 댈 때, 혹은 그들이 실제로 고역을 치르거나 고역을 치르는 시늉을 할 때, 참았던 숨을 내뱉을 때마다 나는 신음 소리와 쉭쉭거리는 소리, 그리고 매우 거친 호흡 소리를 듣네.
cum in aliquem inertem et hac plebeia unctione contentum incidi, audio crepitum inlisae manus umeris, quae prout plana pervenit aut concava, ita sonum mutat.
또한 게으르고 이 서민적인 안마에 만족하는 어떤 자와 마주치게 될 때, 나는 어깨에 부딪히는 손바닥의 찰싹거리는 소리를 듣는데, 그것은 손을 평평하게 대느냐 오목하게 대느냐에 따라 소리가 달라지네.
Si vero pilicrepus supervenit et numerare coepit pilas, actum est.
하지만 만약 공놀이 점수 기록원이 와서 공의 개수를 세기 시작한다면, 다 끝장난 셈이네.
§56.2Adice nunc scordalum et furem deprensum et illum, cui vox sua in balineo placet.
여기에 싸움꾼과 붙잡힌 도둑, 그리고 목욕탕 안에서 자기 목소리에 취해 있는 자를 더해보게나.
Adice nunc eos, qui in piscinam cum ingenti inpulsae aquae sono saliunt.
또한 거대한 물 튀기는 소리와 함께 수영장으로 뛰어드는 자들을 더해보게나.
Praeter istos, quorum, si nihil aliud, rectae voces sunt, alipilum cogita tenuem et stridulam vocem, quo sit notabilior, subinde exprimentem nec umquam tacentem, nisi dum vellit alas et alium pro se clamare cogit.
적어도 평범한 목소리를 지닌 이 사람들 외에, 털 뽑는 사내를 생각해 보게나. 그는 더 눈에 띄기 위해 가늘고 날카로운 목소리를 끊임없이 내지르며, 겨드랑이 털을 뽑아서 다른 사람으로 하여금 자신 대신 비명을 지르게 할 때가 아니면 결코 침묵하지 않네.
Iam libari varias exclamationes et botularium et crustularium et omnes popinarum institores mercem sua quadam et insignita modulatione vendentis.
나아가 다양한 과자 장수들의 외침, 소시지 장수, 케이크 장수, 그리고 온갖 선술집의 행상들이 저마다 독특하고 도드라진 억양으로 물건을 파는 소리들을 떠올려 보게나.
§56.3"O te," inquis, "ferreum aut surdum, cui mens inter tot clamores tam varios, tam dissonos constat, cum Chrysippum nostrum adsidua salutatio perducat ad mortem. "At mehercules ego istum fremitum non magis curo quam fluctum aut deiectum aquae, quamvis audiam cuidam genti hanc unam fuisse causam urbem suam transferendi, quod fragorem Nili cadentis ferre non potuit.
“오, 이토록 많고 다양하며 부조화스러운 소음 속에서도 마음이 흔들리지 않다니, 자네는 철석같은 마음을 가졌거나 아니면 귀머거리구려.” 자네는 말할 것이네. “우리 크리시포스는 끊임없는 아침 인사 때문에 죽음에 이르게 되었는데도 말이네.” 하지만 맹세코 나는 저 웅성거림을 파도나 폭포 소리 이상으로 신경 쓰지 않네. 비록 어떤 종족에게는 떨어지는 나일강의 굉음을 견디지 못한 것이 자신들의 도시를 옮긴 유일한 이유였다고 듣긴 했지만 말이네.
§56.4Magis mihi videtur vox avocare quam crepitus.
나에게는 물체 소리보다 사람의 목소리가 더 정신을 분산시키는 것처럼 보이네.
Illa enim animum adducit, hic tantum aures implet ac verberat.
전자는 마음을 끌어당기지만, 후자는 귀를 가득 채우고 때릴 뿐이기 때문이네.
In his, quae me sine avocatione circumstrepunt, essedas transcurrentes pono et fabrum inquilinum et serrarium vicinum, aut hunc, qui ad Metam Sudantem tubulas experitur et tibias, nec cantat, sed exclamat.
정신을 분산시키는 일 없이 내 주변에서 소란을 피우는 것들 속에, 나는 지나가는 마차들, 같은 건물에 사는 장인, 이웃의 톱질꾼, 혹은 '메타 수단스' 근처에서 나팔과 피리를 시험하며 노래를 부르는 것이 아니라 비명을 지르고 있는 이 사내 같은 이들을 처해 두네.
§56.5Etiamnunc molestior est mihi sonus, qui intermittitur subinde quam qui continuatur.
더구나 나에게는 끊임없이 중단되는 소리가 지속되는 소리보다 더 성가시네.
Sed iam me sic ad omnia ista duravi, ut audire vel pausarium possim voce acerbissima remigibus modos dantem.
하지만 나는 이미 이 모든 것들에 대해 스스로를 단련시켰기에, 심지어 노를 젓는 이들에게 매우 거친 목소리로 박자를 맞추어 주는 호령관의 목소리마저 들을 수 있을 정도라네.
Animum enim cogo sibi intentum esse nec avocari ad externa;
왜냐하면 나는 마음이 스스로에게 집중하고 외부의 일들로 분산되지 않도록 강제하고 있기 때문이네.
omnia licet foris resonent, dum intus nihil tumultus sit, dum inter se non rixentur cupiditas et timor, dum avaritia luxuriaque non dissideant nec altera alteram vexet.
밖에서 온갖 소리가 울려 퍼지더라도, 안에서 아무런 소란이 없고, 욕망과 두려움이 서로 다투지 않으며, 탐욕과 사치가 대립하여 서로를 괴롭히지 않는 한 상관없네.
Nam quid prodest totius regionis silentium, si adfectus fremunt?
정념들이 아우성치고 있다면 지역 전체의 고요함이 무슨 소용이 있겠는가?
§56.6"
Omnia noctis erant placida composta quiete.
“모든 것이 밤의 온화한 고요 속에 정돈되어 있었네.
"
Falsum est.
” 그것은 거짓이네.
Nulla placida est quies, nisi qua ratio conposuit.
이성이 정돈한 것이 아니라면 어떤 고요함도 온화하지 않네.
Nox exhibet molestiam, non tollit, et sollicitudines mutat.
밤은 번거로움을 드러낼 뿐 그것을 제거하지 않으며, 불안을 변화시킬 뿐이네.
Nam dormientium quoque insomnia tam turbulenta sunt quam dies.
잠든 이들의 꿈 또한 낮만큼이나 소란스럽기 때문이네.
Illa tranquillitas vera est, in quam bona mens explicatur,
참된 평온이란 선한 마음이 펼쳐지는 바로 그 상태라네.
§56.7Aspice illum, cui somnus laxae domus silentio quaeritur, cuius aures ne quis agitet sonus, omnis servorum turba conticuit et suspensum accedentium propius vestigium ponitur;
넓은 저택의 고요 속에서 잠을 구하고, 그의 귀를 어떤 소리도 방해하지 않도록 온 노예 무리가 침묵을 지키고 가까이 다가오는 자들의 발걸음이 조심스럽게 놓이는 저 사내를 보게나.
huc nempe versatur atque illuc, somnum inter aegritudines levem captans.
그는 정녕 이리저리 뒤척이며 고통 속에서 얕은 잠을 붙잡으려 애쓰고 있네.