§403Ut duo diversis sub eodem vindice caesi §404Vulneribus, Nessus Dexamenique gener: §405Ut pronepos, Saturne, tuus, quem reddere vitam §406Urbe Coronides vidit ab ipse sua: §407Ut Sinis et Sciron et cum Polypemone natus: §408Quique homo parte sui, parte iuvencus erat: §409Quique trabes pressas in humum mittebat in auras, §410Aequoris aspiciens huius et huius aquas: §411Quaeque Ceres laeto vidit pereuntia vultu §412Corpora Thesea Cercyonea manu. §413Haec tibi, quem meritis precibus mea devovet ira, §414Eveniant, aut his non leviora malis: §415Qualis Achaemenides Sicula desertus in Aetna, §416Troica cum vidit vela venire, fuit: §417Qualis erat nec non fortuna binominis Iri, §419Filius et Cereris frustra tibi semper ametur, §420Destituatque tuas usque petitus opes: §421Utque per alternos unda labente recursus §422Subtrahitur presso mollis harena pedi, §423Sic tua nescio qua semper fortuna liquescat, §424Lapsaque per medias effluat usque manus. §425Utque pater solitae varias mutare figuras, §426Plenus inextincta destituare fame. §427Nec dapis humanae tibi sint fastidia.
동일한 복수자 밑에서 서로 다른 상처로 죽임을 당한 두 사람처럼, 곧 네소스와 덱사메노스의 사위처럼: 사투르누스여, 코로니스의 아들이 제 성에서 목숨을 되찾아주는 것을 몸소 보았던 네 증손처럼: 시니스와 스키론, 그리고 폴리페몬과 함께 태어난 자처럼: 그리고 몸의 일부는 사람이고 일부는 젊은 황소였던 자처럼: 구부러진 소나무를 공중으로 날려 보내고, 이 바다와 저 바다의 물을 굽어보던 자처럼: 그리고 테세우스의 손에 의해 파멸해 가던 케르큐온의 몸을 케레스가 기쁜 얼굴로 바라보았던 것처럼. 마땅한 저주로 내 분노가 제물로 바치는 너에게, 이것들이 일어나기를, 혹은 이보다 가볍지 않은 재앙들이 일어나기를: 시켈리아의 에트나에 버려진 아카이메니데스가 트로이아의 돛들이 다가오는 것을 보았을 때의 처지와 같기를: 두 이름을 가진 이로스의 운명 또한 그와 같았으며, 케레스의 아들이 늘 네게 헛되이 사랑받기를, 그리고 네가 구하더라도 네 재물이 늘 너를 저버리기를: 또한 번갈아 드나드는 물결이 빠져나감에 따라 디뎌진 발 밑에서 부드러운 모래가 쓸려 내려가듯, 그렇게 네 운명도 어떤 이유에서인지 늘 녹아내려, 미끄러지듯 손바닥 사이로 늘 흘러내리기를. 그리고 늘 여러 모습으로 변신하곤 하던 그 여인의 아비처럼, 꺼지지 않는 굶주림에 가득 찬 채 네가 버려지기를. 인육을 먹는 것에 네가 혐오감을 느끼지 않기를.
quaque §428Parte potes, Tydeus temporis huius eris. §429Atque aliquid facias, a vespere Solis ad ortus §430Cur externati rursus agantur equi. §431Foeda Lycaoniae repetes convivia mensae, §432Temptabisque cibi fallere fraude Iovem. §433Teque aliquis posito temptet vim numinis opto, §434Tantalides ut sis tu Celeique puer. §435Et tua sic latos spargantur membra per agros, §436Tamquam quae patrias detinuere vias. §437Aere Perilleo veros imitere iuvencos, §438Ad formam tauri conveniente sono. §439Utque ferox Phalaris, lingua prius ense resecta §440More bovis Paphio clausus in aere gemas. §441Dumque redire voles aevi melioris in annos, §442Ut vetus Admeti decipiare socer. §443Aut eques in medii mergare voragine caeni, §444Dummodo sint fati nomina nulla tui. §445Atque utinam pereas, veluti de dentibus orti §446Sidonia iactis Graia per arva manu. §447Et quae Pilthides fecit, pariterque Molinae §448Eveniant capiti vota sinistra tuo: §449Et quibus exiguo est volucris devota libello, §450Corpora proiecta quae sua purgat aqua. §451Vulnera totque feras, quot dicitur ille tulisse, §452Cuius ab inferiis culter abesse solet. §453Attonitusque seces, ut quos Cybeleia mater §454Incitat, ad Phrygios vilia membra modos. §455Deque viro fias nec femina nec vir, ut Attis, §456Et quatias molli tympana rauca manu. §457Inque pecus subito Magnae vertare parentis, §458Victor ut est celeri victaque versa pede. §459Solaque Limone poenam ne senserit illam, §460Et tua dente fero viscera carpat equus. §461Aut ut Cassandreus, domino non mitior illo §462Saucius ingesta contumuleris humo. §463Aut ut Abantiades, aut ut Cygneius heros, §464Clausus in aequoreas praecipiteris aquas. §465Victima vel Phoebo sacras macteris ad aras, §466Quam tulit a saevo Theudotus hoste necem. §467Aut te devoveat certis Abdera diebus, §468Saxaque devotum grandine plura petant. §469Aut Iovis infesti telo feriare trisulco, §470Ut satus Hipponoo, Dexionesque pater, §471Ut soror Autonoes, ut cui matertera Maia, §472Ut temere optatos qui male rexit equos; §473Ut ferus Aeolides, ut sanguine sexus eodem, §474Quo genita est liquidis quae caret Arctos aquis, §475— Ut Macelo rapidis icta est cum coniuge flammis, §476Sic, precor, aetherii vindicis igne cadas. §477Praedaque sis illis, quibus est Latonia Delos §478Ante diem rapto non adeunda Thaso: §479Quique verecundae speculantem labra Dianae, §480Quique Crotopiaden diripuere Linum. §481Neve venenato levius feriaris ab angue, §482Quam senis Oeagri Calliopesque nurus: §483Quam puer Hypsipyles, quam qui cava primus acuta
그리고 네가 할 수 있는 한, 이 시대의 티데우스가 되기를. 그리고 네가 무언가를 행하여, 저녁 해질녘부터 해가 뜰 때까지 겁에 질린 말들이 왜 다시 몰려가야 하는지를 보여주기를. 너는 리카온 식탁의 추잡한 연회를 반복할 것이며, 음식의 속임수로 유피테르를 속이려 시험할 것이다. 그리고 차려진 음식으로 누군가 신성을 시험하기를 나는 바라노니, 네가 탄탈로스의 아들과 켈레오스의 아이처럼 되기를. 그리고 네 사지가 이처럼 넓은 벌판에 흩어지기를, 마치 아비의 길을 가로막았던 그 사지처럼. 페릴로스의 청동 속에서 네가 진짜 황소의 흉내를 내기를, 황소의 형상에 들어맞는 울음소리로. 그리고 잔인한 팔라리스처럼, 칼로 먼저 혀가 잘린 채 파포스의 청동 소 속에 갇혀 황소의 방식으로 네가 신음하기를. 그리고 네가 더 좋은 시절의 세월로 돌아가기를 바라는 동안, 아드메토스의 늙은 장인처럼 네가 기만당하기를. 혹은 기수로서 진흙 한가운데의 진창 속에 처박히기를, 다만 네 운명의 이름이 아무것도 남지 않는다면. 그리고 제발 네가 파멸하기를, 시돈 사람의 손으로 그리스 벌판에 던져진 이빨에서 솟아난 자들처럼. 그리고 필테스의 후손이 행한, 또한 이와 마찬가지로 몰리네의 아들들이 행한 불길한 저주들이 네 머리 위에 닥치기를: 그리고 그 때문에 작은 책 속에서 그 새가 저주받은 이들처럼, 그들은 뿌려진 물로 자신들의 몸을 정화하도다. 그리고 그 상가 예식에서 칼이 제외되는 것이 예사인 저 사람이 입었다고 전해지는 것만큼 많은 상처를 네가 입기를. 그리고 정신이 혼미해진 채로, 키벨레 어머니가 부추기는 자들처럼, 프리기아 가락에 맞추어 네 비천한 사지를 베기를. 그리고 아티스처럼, 남자의 몸에서 여자도 남자도 아닌 자가 되어, 부드러운 손으로 쉰 소리가 나는 북을 흔들기를. 그리고 승자와 패자가 빠른 발 때문에 변했던 것처럼, 위대한 어머니의 짐승으로 네가 갑자기 변하기를. 그리고 리모네만이 그 형벌을 느끼지 않은 것처럼, 말이 사나운 이빨로 네 내장을 뜯어내기를. 혹은 카산드레이아의 그 사람처럼, 저 주인보다 결코 온화하지 않은 자에게 부상을 입고서 덮인 흙 속에 파묻히기를. 혹은 아바스의 후손처럼, 혹은 퀴그노스 자손인 영웅처럼, 갇힌 채 바다의 물속으로 내던져지기를. 혹은 잔인한 원수로부터 테우도토스가 겪었던 저 죽음처럼, 네가 포이보스의 신성한 제단에서 희생물로 살해당하기를. 혹은 정해진 날들에 압데라가 너를 속죄양으로 바치고, 속죄양이 된 너를 우박보다 더 많은 돌들이 덮치기를. 혹은 적대적인 유피테르의 삼차의 번개에 맞기를, 히포노오스의 아들과 덱시오네의 아비처럼, 아우토노에의 누이처럼, 마이아를 이모로 둔 자처럼, 무모하게 원했던 말들을 잘못 몬 자처럼: 포악한 아이올로스의 아들처럼, 맑은 물에 닿지 않는 저 큰곰자리가 태어난 것과 같은 혈통 및 성별을 지닌 자처럼, ――마케로가 제 남편과 함께 휩쓸려 가는 불길에 맞았던 것처럼, 이와 같이, 천상의 복수자의 불에 네가 쓰러지기를 기원하노라. 그리고 타소스가 납치되어 기한 전에 라토나의 델로스에 가까이 가서는 안 되는 저들의 먹이가 네가 되기를: 그리고 수줍어하는 디아나의 몸을 훔쳐보던 자를, 그리고 크로토포스의 후손 리누스를 갈가리 찢었던 사냥개들의 먹이가 되기를. 그리고 독사에 의해 네가 가볍지 않게 물리기를, 늙은 오이아그로스와 칼리오페의 며느리가 물린 것보다: 힢시퓔레의 아이가 물린 것보다, 뾰족한 무기로 속이 빈 것을 처음 찌른 자가 당한 것보다: