§4.9.1Si licet et pateris, nomen facinusque tacebo, §4.9.2et tua Lethaeis acta dabuntur aquis, §4.9.3nostraque vincetur lacrimis clementia seris, §4.9.4fac modo te pateat paenituisse tui; §4.9.5fac modo te damnes cupiasque eradere vitae §4.9.6tempora, si possis, Tisiphonea tuae. §4.9.7sin minus, et flagrant odio tua pectora nostro, §4.9.8induet infelix arma coacta dolor, §4.9.9sim licet extremum, sicut sum, missus in orbem, §4.9.10nostra suas istinc porriget ira manus, §4.9.11omnia, si nescis, Caesar mihi iura reliquit, §4.9.12et sola est patria poena carere mea. §4.9.13et patriam, modo sit sospes, speramus ab illo: §4.9.14saepe Iovis telo quercus adusta viret. §4.9.15denique vindictae si sit mihi nulla facultas, §4.9.16Pierides vires et sua tela dabunt, §4.9.17quod Scythicis habitem longe summotus in oris, §4.9.18siccaque sint oculis proxima signa meis, §4.9.19nostra per inmensas ibunt praeconia gentes, §4.9.20quodque querar notum qua patet orbis erit. §4.9.21ibit ad occasum quicquid dicemus ab ortu, §4.9.22testis et Hesperiae vocis Eous erit. §4.9.23trans ego tellurem, trans altas audiar undas, §4.9.24et gemitus vox est magna futura mei, §4.9.25nec tua te sontem tantummodo saecula norint. §4.9.26perpetuae crimen posteritatis eris. §4.9.27iam feror in pugnas et nondum cornua sumpsi, §4.9.28nec mihi sumendi causa sit ulla velim. §4.9.29Circus adhuc cessat; spargit iam torvus harenam §4.9.30taurus et infesto iam pede pulsat humum.
만일 허락되고 그대가 용인한다면, 나는 그대의 이름과 악행을 묵인할 것이며,\n 그대의 행적은 레테의 망각의 물속에 던져질 것이고,\n 나의 자비는 그대의 뒤늦은 눈물에 굴복하게 될 것이다.\n 그저 그대가 자기 자신에 대해 후회하고 있음이 드러나게만 하라.\n 그저 그대 스스로를 정죄하고, 그대의 삶에서\n 할 수만 있다면 티시포네와 같았던 그 광기의 시간을 지워버리기를 갈망하게만 하라.\n 그러나 그렇지 않고, 그대의 가슴이 나를 향한 증오로 불타오른다면,\n 나의 불행한 슬픔은 어쩔 수 없이 쥐어짜낸 무기를 입게 되리라.\n 내가 지금 처한 것처럼 비록 세상의 끝으로 보내졌을지라도,\n 나의 분노는 그곳으로부터 그대에게로 그 손을 뻗을 것이다.\n 카이사르는—그대가 모를까 봐 말해두는데—내게 모든 권리를 남겨주셨고,\n 나의 형벌은 오직 조국을 잃는 것뿐이다.\n 그리고 그분이 무사하시다면, 나는 그분으로부터 조국으로의 귀환을 희망한다.\n 유피테르의 번개에 그을린 참나무도 종종 다시 푸르러지나니.\n 설령 나에게 복수할 능력이 전혀 없을지라도,\n 피에리스의 딸들이 내게 힘과 그들의 무기를 주리라.\n 내가 비록 스키티아 해안가에 멀리 쫓겨나 살고 있고,\n 물에 젖지 않는 건조한 별자리들이 내 눈에 가장 가까이 있을지라도.\n 우리의 고발은 광대한 민족들을 뚫고 나아갈 것이며,\n 내가 원망하는 바는 온 세상에 알려질 것이다.\n 우리가 말하는 것은 무엇이든 동방에서 서방으로 퍼져 나갈 것이요,\n 동방의 나라 또한 서방의 목소리를 증언하게 되리라.\n 나는 대지 너머로, 깊은 물결 너머로 들릴 것이며,\n 내 신음의 목소리는 미래에 크게 울려 퍼질 것이다.\n 그대의 동시대인들만이 죄지은 그대를 알게 되지는 않으리라.\n 그대는 영원한 후세의 죄악으로 남을 것이다.\n 나는 이미 싸움터로 휩쓸려가고 있으나 아직 뿔을 치켜들지는 않았으니,\n 내게 그것을 장착할 그 어떤 이유도 없기를 바라노라.\n 원형경기장은 아직 고요하나, 사나운 황소는 이미 모래를 흩뿌리고\n 적의에 찬 발로 이미 땅을 구르고 있다.\n 이것 역시 내가 원한 것 이상이다.