§5.3.1is tum iam non promptus ingenio tantum, sed usu etiam exercitatus talem orationem habuit:
그는 이때 천성적인 재능뿐만 아니라 경험을 통해서도 단련되어 있었기에 다음과 같은 연설을 행했다.
§5.3.2“si umquam dubitatum est, Quirites, utrum tribuni plebis vestra, an sua causa seditionum semper auctores fuerint, id ego hoc anno desisse dubitari certum habeo;
“로마 시민 여러분, 호민관들이 언제나 선동을 기획하는 것이 여러분을 위해서인지 아니면 자신들을 위해서인지 한때 의심스러웠던 적이 있었다면, 저는 그 의심이 올해로 종식되었다고 확신합니다.
§5.3.3et cum laetor tandem longi erroris vobis finem factum esse, tur, quod secundis potissimum vestris rebus hic error est sublatus, et vobis et propter vos rei publicae gratulor.
그리고 마침내 여러분의 오랜 방황이 끝을 맺은 것에 대해 기뻐하는 한편, 이 오류가 다름 아닌 여러분의 가장 순조로운 상황에서 제거되었다는 점에 대하여 여러분에게도, 그리고 여러분 덕분에 국가에도 축하를 보내는 바입니다.
§5.3.4an est quisquam, qui dubitet nullis iniuriis vestris, si quae forte aliquando fuerunt, umquam aeque quam munere patrum in plebem, cum aera militantibus constituta sunt, tribunos plebis offensos ac concitatos esse?
아니면, 혹시라도 언젠가 여러분에게 가해진 어떤 불의가 있었다 한들, 군 복무를 하는 이들에게 급료가 책정되었을 때 귀족들이 평민에게 베푼 은혜만큼 호민관들을 불쾌하게 하고 격분시킨 적은 없었다는 사실을 의심할 사람이 있겠습니까?
§5.3.5quid illos aliud aut tum timuisse creditis aut hodie turbare velle nisi concordiam ordinum, quam dissolvendae maxime tribuniciae potestatis rentur esse?
그들이 그때 두려워했거나 오늘날 혼란에 빠뜨리고자 하는 것이, 계급 간의 화합 외에 다른 무엇이라고 여러분은 믿으십니까? 그들은 이 화합이야말로 호민관 권한을 해체하는 데 가장 치명적인 것이라고 여기고 있습니다.
§5.3.6sic hercule tamquam artifices inprobi opus quaerunt inquieti;
참으로 그들은 마치 부정한 장인이 일거리를 찾아 헤매듯 불안해하고 있습니다.
semper aegri aliquid esse in re publica volunt, ut sit, ad cuius curationem a vobis adhibeantur.
그들은 자신들이 여러분에 의해 치료를 위해 기용될 수 있도록, 국가 안에 늘 병든 부분이 있기를 바라고 있습니다.
§5.3.7utrum enim defenditis, an inpugnatis plebem? utrum militantium adversarii estis, an causam agitis? quidquid patres faciunt, displicet, sive illud pro plebe sive contra plebem est,
도대체 여러분은 평민을 옹호하는 것입니까, 아니면 공격하는 것입니까? 군 복무 중인 이들의 적입니까, 아니면 그들의 변호인입니까? 귀족들이 행하는 일은 그것이 평민을 위한 것이든 평민에 반하는 것이든 간에 다 마음에 들지 않는단 말입니다.
§5.3.8et quem ad modum cum servis suis vetant domini quicquam rei alienis hominibus esse pariterque in iis beneficio ac maleficio abstineri aecum censent, sic vos interdicitis patribus commercio plebis, ne nos comitate ac munificentia nostra provocemus plebem nec plebs nobis dicto audiens atque oboediens sit.
그리고 주인이 자기 노예에 대해 타인이 간섭하는 것을 금지하고, 그들에게 은혜를 베푸는 것이나 해를 끼치는 것 모두를 삼가는 것이 당연하다고 여기는 것처럼, 여러분은 귀족들이 평민과 교류하는 것을 금지하고 있습니다. 이는 우리가 친절과 관대함으로 평민의 마음을 사지 못하게 하고, 평민이 우리의 말에 귀를 기울이거나 순종하지 못하게 하려는 것입니다.
§5.3.9quanto tandem, si quicquam in vobis non dico civilis, sed humani animi esset, favere vos magis et, quantum in vobis esset, indulgere potius comitati patrum atque obsequio plebis oportuit?
도대체, 만약 여러분에게 시민으로서의 정신은 고사하고 인간으로서의 정신이라도 조금이라도 남아 있다면, 귀족들의 친절과 평민의 순종을 더 지지하고 여러분의 힘이 닿는 한 오히려 이를 기꺼이 받아들여야 마땅하지 않았겠습니까?
§5.3.10quae si perpetua concordia sit, quis non spondere ausit maximum hoc imperium inter finitimos brevi futurum esse?
만약 이 화합이 영구히 지속된다면, 이 제국이 조만간 이웃 국가들 중에서 가장 위대해질 것이라고 누가 감히 장담하지 못하겠습니까?”