§45.21.1M’. Iuventius Talna praetor, cuius inter cives et peregrinos iurisdictio erat, populum adversus Rhodios incitabat rogationemque promulgaverat,
시민과 외국인 사이의 사법권을 관할하던 법무관 마니우스 유웬티우스 탈나는 로도스인들을 상대로 민중을 선동하고 법안을 공고했다.
§45.21.2ut Rhodiis bellum indiceretur, et ex magistratibus eius anni deligerent, qui ad id bellum cum classe mitteretur, se eum sperans futurum esse.
그것은 로도스인들에게 전쟁을 선포하고, 그해의 정무관들 중에서 함대와 함께 그 전쟁에 파견될 자를 선출하자는 법안이었으며, 그는 자신이 그 인물이 되기를 바라고 있었다.
§45.21.3huic actioni M. Antonius et M. Pomponius tribuni plebis adversabantur.
이 행동에 호민관 마르쿠스 안토니우스와 마르쿠스 폼포니우스가 반대했다.
§45.21.4sed et praetor novo maloque exemplo rem ingressus erat, quod non ante consulto senatu, non consulibus certioribus factis de sua unius sententia rogationem ferret, vellent iuberentne Rhodiis bellum indici,
그러나 법무관 역시 새롭고 나쁜 전례를 남기며 이 일에 착수했으니, 미리 원로원에 자문하지도 않고 집정관들에게 알리지도 않은 채, 오직 자기 혼자만의 의견에 따라, 로도스인들에게 전쟁을 선포하는 것을 (민중이) 바라고 명령할 것인지에 대한 법안을 제출했기 때문이다.
§45.21.5cum antea semper prius senatus de bello consultus esset, deinde ex auctoritate patrum ad populum latum,
이전에는 항상 먼저 원로원에 전쟁에 대한 자문을 구한 뒤, 원로원 의원들의 권위에 따라 민중에게 제안을 제출했던 반면에 말이다.
§45.21.6et tribuni plebis, cum ita traditum esset, ne quis prius intercederet legi, quam privatis suadendi dissuadendique legem potestas facta esset, eoque persaepe evenisset, ut et, qui non professi essent se intercessuros, animadversis vitiis legis ex oratione dissuadentium intercederent, et, qui ad intercedendum venissent, desisterent victi auctoritatibus suadentium legem. §45.21.7tum inter praetorem tribunosque omnia intempestive agendi certamen erat:
그리고 호민관들 역시, 사인들에게 법안을 지지하거나 반대하여 설득할 기회가 주어지기 전에는 아무도 법안에 대해 미리 거부권을 행사해서는 안 된다고 전통적으로 전해 내려왔고, 그리하여 거부권을 행사하겠다고 공언하지 않았던 자들도 반대하는 이들의 연설에서 법안의 결점을 깨닫고 거부권을 행사하며, 거부권을 행사하러 왔던 자들도 법안을 지지하는 이들의 권위에 굴복해 그만두는 일이 매우 자주 일어났음에도 불구하고, 그때 법무관과 호민관들 사이에는 모든 일을 부적절한 시기에 행하려는 경쟁이 벌어지고 있었다.
§45.21.8tribuni festinationem praetoris ante tempus intercedendo in adventum imperatoris
호민관들은 시기상조로 거부권을 행사함으로써 장군이 도래할 때까지 법무관의 조급함을...