§40.20.1legationes deinde in senatum introduxerunt, regum primas Eumenis et Ariarathis Cappadocis et Pharnacis Pontici.
그 후 그들은 사절단을 원로원에 인도했는데, 왕들의 사절단이 먼저였으니 에우메네스, 카파도키아의 아리아라테스, 폰토스의 파르나케스의 사절단이었다.
nec ultra quicquam eis responsum est quam missuros, qui de controversiis eorum cognoscerent statuerentque.
그들에게는 그들의 분쟁에 대해 조사하고 결정할 사람들을 보낼 것이라는 점 외에는 더 이상의 답변이 주어지지 않았다.
§40.20.2Lacedaemoniorum deinde exsulum et Achaeorum legati introducti sunt, et spes data exsulibus est scripturum senatum Achaeis, ut restituerentur.
이어서 라케다이몬인 망명자들과 아카이아인들의 사절이 인도되었고, 망명자들에게는 원로원이 아카이아인들에게 그들을 복귀시키도록 편지를 쓸 것이라는 희망이 주어졌다.
Achaei de Messene recepta compositisque ibi rebus cum adsensu patrum exposuerunt.
아카이아인들은 메세네를 탈환하고 그곳의 상황을 수습했음을 원로원의 승인 하에 보고했다.
et a Philippo rege Macedonum duo legati venerunt,
그리고 마케도니아의 필리포스 왕으로부터 두 명의 사절이 왔으니, 필로클레스와 아펠레스였다.
§40.20.3Philocles et Apelles, nulla super re, quae petenda ab senatu esset, speculatum magis inquisitumque missi de iis, quorum Perseus Demetrium insimulasset sermonum cum Romanis, maxime cum T. Quinctio, adversus fratrem de regno habitorum.
이들은 원로원에 요청해야 할 어떤 일 때문이 아니라, 페르세우스가 데메트리우스에게 씌운 혐의, 즉 로마인들, 특히 티투스 퀸크티우스와 형에 대항하여 왕위에 관해 나누었다고 한 대화들에 대해 정탐하고 조사하기 위해 파견된 것이었다.
§40.20.4hos tamquam medios nec in alterius favorem inclinatos miserat rex: erant autem et hi Persei fraudis in fratrem ministri et participes.
왕은 이들을 마치 중립적이고 어느 쪽으로도 치우치지 않은 자들처럼 보냈으나, 실상 이들 역시 데메트리우스에 대한 페르세우스의 기만행위의 협력자이자 공범이었다.
Demetrius omnium praeterquam fraterno scelere, §40.20.5quod nuper eruperat, ignarus primo neque magnam neque nullam spem habebat patrem sibi placari posse;
최근에 불거진 형의 악행 외에는 모든 것을 알지 못했던 데메트리우스는, 처음에는 아버지가 자신과 화해할 수 있을 것이라는 희망을 크지도 않지만 전혀 없지도 않게 품고 있었다.
minus deinde in dies patris animo fidebat, cum obsideri aures a fratre cerneret.
그러나 그 후 형에 의해 아버지의 귀가 장악되어 있는 것을 보면서, 날이 갈수록 아버지의 마음에 대한 신뢰를 잃어갔다.
§40.20.6itaque circumspiciens dicta factaque sua, ne cuius suspiciones augeret, maxime ab omni mentione et contagione Romanorum abstinebat, ut neque scribi sibi vellet, quia hoc praecipue criminum genere exasperari patris animum sentiebat.
그리하여 그는 누구의 의심도 사지 않도록 자신의 언행을 살피며, 특히 로마인들에 대한 일체의 언급과 접촉을 피했고, 자신에게 편지가 써지는 것조차 바라지 않았으니, 이는 특히 이러한 종류의 혐의로 아버지의 마음이 격노하게 됨을 느끼고 있었기 때문이다.