§39.11.1postquam domum venit, et mater mentionem intulit, quid eo die, quid deinceps ceteris, quae ad sacra pertinerent, faciendum esset, negat eorum se quicquam facturum, nec initiari sibi in animo esse.
그가 집에 돌아와 어머니가 그날과 그 이후의 다른 날들에 제의와 관련하여 무엇을 해야 하는지 이야기를 꺼내자, 그는 그것들 중 아무것도 하지 않을 것이며 입교할 뜻이 전혀 없다고 단언했다.
§39.11.2aderat sermoni vitricus.
의붓아버지도 그 대화에 배석해 있었다.
confestim mulier exclamat Hispalae concubitu calere eum decem noctes non posse;
그러자 즉시 그 여인은 소리를 질렀다.
illius excetrae delenimentis et venenis imbutum nec parentis nec vitrici nec deorum verecundiam habere.
그가 히스팔라와의 동침에 열이 올라 열흘 밤도 참지 못하는 것이라며, 저 독사 같은 여자의 감언이설과 독약에 물들어 어머니도, 의붓아버지도, 신들도 두려워하지 않는다고 말했다.
iurgantes hinc mater, hinc vitricus cum quattuor eum servis domo exegerunt.
한편에서는 어머니가, 다른 편에서는 의붓아버지가 욕설을 퍼부으며 네 명의 노예와 함께 그를 집에서 쫓아냈다.
§39.11.3adulescens inde ad Aebutiam se amitam contulit, causamque ei, cur esset a matre eiectus, narravit, deinde ex auctoritate eius postero die ad consulem Postumium arbitris remotis rem detulit.
그곳을 떠나 젊은이는 고모 에부티아에게 몸을 의탁했고, 그녀에게 자신이 어머니로부터 쫓겨난 이유를 이야기했다. 이어서 그녀의 권유에 따라 다음 날 배석자들을 물리치고 집정관 포스투미우스에게 이 사실을 보고했다.
§39.11.4consul post diem tertium redire ad se iussum dimisit;
집정관은 그에게 사흘 뒤에 다시 오라고 지시한 뒤 돌려보냈다.
ipse Sulpiciam gravem feminam, socrum suam, percunctatus est, ecquam anum Aebutiam ex Aventino nosset.
자신은 존경받는 여성인 장모 술피키아에게 아벤티누스 언덕에 사는 에부티아라는 노부인을 혹시 아는지 물었다.
§39.11.5cum ea nosse probam et antiqui moris feminam respondisset, opus esse sibi ea conventa dixit: mitteret nuntium ad eam, ut veniret.
장모가 그녀를 품행이 단정하고 옛 가풍을 따르는 여성으로 잘 알고 있다고 대답하자, 집정관은 자신이 그녀를 만날 필요가 있다고 말하며 그녀에게 전령을 보내 와 달라고 전해 달라고 청했다.
§39.11.6Aebutia accita ad Sulpiciam venit, et consul paulo post, velut forte intervenisset, sermonem de Aebutio fratris eius filio infert.
호출을 받은 에부티아가 술피키아에게 왔고, 조금 뒤 집정관이 마치 우연히 들른 것처럼 나타나 그녀의 남자 형제의 아들인 에부티우스에 관한 이야기를 꺼냈다.
§39.11.7lacrimae mulieri obortae, et miserari casum adulescentis coepit, qui spoliatus fortunis, a quibus minime oporteret, apud se tunc esset, eiectus a matre, quod probus adulescens — dii propitii essent — obscenis, ut fama esset, sacris initiari nollet.
부인의 눈에 눈물이 고였고, 젊은이의 불행한 처지를 동정하기 시작했다. 그 젊은이는 가장 그러지 말아야 할 자들에게 재산을 빼앗기고 어머니로부터 쫓겨나 지금 자신의 집에 머물고 있는데, 그 이유는 이 품행 단정한 젊은이가—신들의 가호가 있기를—소문대로 음란한 비의에 입교하기를 거부했기 때문이라는 것이었다.