§36.19.1Flacco non eadem fortuna ad Tichiunta et Rhoduntiam, nequiquam subire ad ea castella conato, fuerat.
플라쿠스는 티키운스와 로둔티아에서 같은 행운을 누리지 못했으니, 그 요새들로 진격하려던 그의 시도가 수포로 돌아갔기 때문이다.
§36.19.2Macedones quique alii in castris regiis erant primo, dum procul nihil aliud quam turba et agmen apparebat, Aetolos credere visa procul pugna subsidio venire;
마케도니아인들과 왕의 진영에 있던 다른 이들은 처음에는 멀리서 군중과 대열 외에는 아무것도 보이지 않았을 때, 멀리서 보이는 전투를 보고 아이톨리아인들이 원군으로 오는 것이라 믿었다.
§36.19.3ceterum, ut primum signaque et arma ex propinquo cognita errorem aperuerunt, tantus repente pavor omnis cepit, ut abiectis armis fugerent.
그러나 가까이서 군기와 무기를 알아보고 잘못을 깨닫자마자, 갑자기 모든 이에게 극심한 공포가 엄습하여 무기를 버리고 달아났다.
§36.19.4et munimenta sequentis impedierunt, et angustiae vallis, per quam sequendi erant, et maxime omnium quod elephanti novissimi agminis erant, quos pedes aegre praeterire, eques nullo poterat modo timentibus equis tumultumque inter se maiorem quam in proelio edentibus;
그리고 추격하는 이들을 가로막은 것은 방어시설과 그들이 추격해야 했던 협곡의 좁음이었고, 무엇보다도 대열의 맨 뒤에 코끼리들이 있었기 때문이었는데, 보병은 이들을 간신히 지나칠 수 있었으나 기병은 전혀 그럴 수 없었으니, 말들이 겁을 먹고 전투 때보다 자기들끼리 더 큰 혼란을 일으켰기 때문이다.
§36.19.5aliquantum temporis et direptio castrorum tenuit;
진영을 약탈하는 것 또한 상당한 시간을 지체하게 만들었다.
§36.19.6Scarpheam tamen eo die consecuti sunt hostem.
그럼에도 그들은 그날 스카르페아에서 적을 따라잡았다.
multis in ipso itinere caesis captisque, non equis virisque tantum, sed etiam elephantis, quos capere non potuerant, interfectis, in castra reverterunt;
길에서 많은 이들을 사살하고 사로잡았으며, 말과 사람뿐만 아니라 사로잡을 수 없었던 코끼리들까지 죽인 뒤에 그들은 진영으로 돌아왔다.
§36.19.7quae temptata eo die inter ipsum pugnae tempus ab Aetolis, Heracleam obtinentibus praesidio, sine ullo haud parum audacis incepti effectu fuerant.
이 진영은 그날 전투가 벌어지는 와중에 헤라클레아를 수비대로 지키고 있던 아이톨리아인들의 공격을 받았으나, 그들의 적잖이 대담했던 시도는 아무런 성과 없이 끝났다.
§36.19.8consul noctis insequentis tertia vigilia praemisso equitatu ad persequendum hostem, signa legionum luce prima movit.
집정관은 이튿날 밤 제3경에 적을 추격하기 위해 기병을 먼저 출발시키고, 동틀 무렵에 군단의 군기를 움직였다.
§36.19.9aliquantum viae praeceperat rex, ut qui non ante quam Elatiae ab effuso constiterit cursu;
왕은 꽤 먼 길을 앞서 나아갔으니, 엘라티아에 이르기까지 그 광란의 질주를 멈추지 않았던 인물이었기 때문이다.
ubi primum reliquiis pugnaeque et fugae collectis, cum perexigua manu semiermium militum Chalcidem se recepit.
그곳에서 전투와 패주에서 살아남은 자들을 모으자마자, 그는 반쯤 무장을 해제한 극소수의 병사들과 함께 칼키스로 퇴각했다.
§36.19.10Romanus equitatus ipsum quidem regem Elatiae adsecutus non est;
로마 기병은 왕 본인을 엘라티아에서 따라잡지는 못했다.
magnam partem agminis aut lassitudine subsistentes aut errore, ut qui sine ducibus per ignota itinera fugerent, dissipatos oppresserunt;
그러나 대열의 많은 부분을, 피로 때문에 멈춰 서 있거나 지도자도 없이 낯선 길로 달아나 길을 잃고 흩어져 있던 자들을 기습하여 제압했다.
§36.19.11nec praeter quingentos, qui circa regem fuerunt, ex toto exercitu quisquam effugit, etiam ex decem milibus militum, §36.19.12quos Polybio auctore traiecisse secum regem in Graeciam scripsimus, exiguus numerus;
그리고 왕의 주변에 있던 500명을 제외하고는 온 군대에서 살아남은 이가 아무도 없었으며, 심지어 폴리비오스의 보증하에 왕이 자신과 함께 그리스로 건너가게 했다고 우리가 기록했던 1만 명의 군사들 중에서도 극소수만이 살아남았다.
quid, si Antiati Valerio credamus sexaginta milia militum fuisse in regio exercitu scribenti, quadraginta inde milia cecidisse, supra quinque milia capta cum signis militaribus ducentis triginta? Romanorum centum quinquaginta in ipso certamine pugnae, ab incursu Aetolorum se tuentes non plus quinquaginta interfecti sunt.
만일 왕의 군대에 6만 명의 군사가 있었고 그중 4만 명이 쓰러졌으며 230개의 군기와 함께 5천 명 이상이 생포되었다고 기록한 발레리우스 안티아스의 말을 믿는다면 어찌 되겠는가? 로마인들은 전투 자체에서 150명이, 아이톨리아인의 급습으로부터 스스로를 방어하는 과정에서 50명 이하가 전사했다.