§34.58.1ad ea Quinctius: “quoniam vobis distincte agere libet et genera iungendarum amicitiarum enumerare, ego quoque duas condiciones ponam, extra quas nullam esse regi nuntietis amicitiae cum populo Romano iungendae,
이에 대해 퀸크티우스가 대답했다. “그대들이 명확하게 협상하기를 원하고 우호 관계를 맺는 종류들을 열거하는 것을 좋아하니, 나 또한 두 가지 조건을 제시하겠소. 이 조건들을 벗어나서는 왕이 로마 인민과 우호 관계를 맺을 길이 전혀 없다고 왕에게 전하시오.
§34.58.2unam, si nos nihil, quod ad urbes Asiae attinet, curare velit, ut et ipse omni Europa abstineat;
첫째는, 만약 그가 아시아의 도시들에 관한 일에 우리가 아무것도 관여하지 않기를 바란다면, 그 자신도 유럽 전역에서 물러나야 한다는 것이오.
§34.58.3alteram, si se ille Asiae finibus non contineat et in Europam transcendat, ut et Romanis ius sit Asiae civitatium amicitias et tueri, quas habeant, §34.58.4et novas complecti. ” enimvero id auditu etiam dicere indignum esse Hegesianax, Thraciae et Chersonesi urbibus arceri Antiochum,
둘째는, 만약 그가 아시아의 국경 내에 머물지 않고 유럽으로 넘어온다면, 로마인들 역시 자신들이 맺고 있는 아시아 도시들과의 우호 관계를 보호하고, 또한 새로운 우호 관계를 맺을 권리가 있다는 것이오.” 실로, 안티오코스가 트라키아와 케르소네소스의 도시들로부터 차단된다는 것은 듣기조차, 하물며 말하기조차 부끄러운 일이라고 헤게시아낙스는 (주장했다).
§34.58.5cum, quae Seleucus, proavus eius, Lysimacho rege bello victo et in acie caeso per summum decus parta reliquerit, pari cum laude eadem ab Thracibus possessa, partim armis receperit Antiochus, partim deserta, sicut ipsam Lysimachiam, et revocatis cultoribus frequentaverit et, quae strata ruinis atque incendiis erant, ingentibus impensis aedificaverit.
왜냐하면 그의 증조부 셀레우코스가 리시마코스 왕을 전쟁에서 물리치고 전사시킴으로써 가장 위대한 영예와 함께 획득하여 남겨둔 유산을, 트라키아인들에게 점유당했음에도 안티오코스가 똑같은 명예와 함께 일부는 무력으로 되찾았고, 일부는 리시마키아 자체처럼 버려진 곳의 주민들을 다시 불러모아 인구를 회복시켰으며, 폐허와 화재로 무너진 곳들을 막대한 비용을 들여 재건했기 때문이라는 것이다.
§34.58.6quid igitur simile esse ex ea possessione, ita parta ita recuperata, deduci Antiochum, et Romanos abstinere Asia, quae numquam eorum fuerit?
그러니 그렇게 획득하고 그렇게 회복한 영토에서 안티오코스가 쫓겨나는 것과, 로마인들이 한 번도 자신들의 소유였던 적이 없는 아시아에서 손을 떼는 것 사이에 도대체 무슨 유사성이 있단 말인가?
§34.58.7amicitiam expetere Romanorum Antiochum, sed quae impetrata gloriae sibi, non pudori sit.
안티오코스는 로마인들과의 우호를 바라지만, 그것은 성사되었을 때 자신에게 영광이 되어야지 수치가 되어서는 안 된다는 것이었다.
§34.58.8ad haec Quinctius “quando quidem” inquit “honesta pensamus, sicut aut sola aut prima certe pensari decet principi orbis terrarum populo et tanto regi, §34.58.9utrum tandem videtur honestius, liberas velle omnis, quae ubique sunt, Graeciae urbis,
이에 대해 퀸크티우스는 말했다. “우리가 명예로운 일을 고려하고 있는 이상, 세계 최고의 인민과 그토록 위대한 왕에게 그것(명예로운 일)만이, 혹은 적어도 첫째로 고려되는 것이 마땅하듯이, 도대체 어느 쪽이 더 명예로워 보이는가?
§34.58.10an servas et vectigalis facere? si sibi Antiochus pulchrum esse censet, quas urbes proavus belli iure habuerit, avus paterque numquam usurpaverint pro suis, §34.58.11eas repetere in servitutem, et populus Romanus susceptum patrocinium libertatis Graecorum non deserere fidei constantiaeque suae ducit esse.
도처에 있는 그리스의 모든 도시가 자유롭기를 바라는 것인가, 아니면 그들을 노예로 만들고 조공을 바치게 하는 것인가? 만약 안티오코스가, 자신의 증조부가 전쟁의 권리로 소유했으나 조부와 부친은 결코 자신들의 소유라고 주장하지 않았던 도시들을 다시 예속 상태로 되돌리는 것을 자신에게 아름다운 일이라고 생각한다면, 로마 인민 역시 이미 인수한 그리스인들의 자유에 대한 보호를 저버리지 않는 것이 자신들의 신의와 일관성에 부합하는 일이라고 여긴다.
§34.58.12sicut a Philippo Graeciam liberavit, ita et ab Antiocho Asiae urbes, quae Graii nominis sint, liberare in animo habet.
필리포스로부터 그리스를 해방시켰듯이, 안티오코스로부터도 그리스의 이름을 가진 아시아의 도시들을 해방시킬 의향이 있다.
§34.58.13neque enim in Aeolidem Ioniamque coloniae in servitutem regiam missae sunt, sed stirpis augendae causa gentisque vetustissimae per orbem terrarum propagandae. ”
왜냐하면 아이올리스와 이오니아에 이주한 식민 도시들은 왕의 노예가 되기 위해 보내진 것이 아니라, 자손을 번창시키고 가장 오래된 민족을 온 세상에 퍼뜨리기 위해 보내진 것이기 때문이다.”