§30.14.1haec non hostili modo odio, sed amoris etiam stimulis, amatam apud aemulum cernens, cum dixisset, non mediocri cura Scipionis animum pepulit.
그가 적대적인 미움뿐만 아니라 사랑의 자극으로도, 자신이 사랑하는 여인이 라이벌의 수중에 있는 것을 보며 이와 같이 말했을 때, 그 말은 비범한 걱정거리로 스키피오의 마음을 쳤다.
§30.14.2et fidem criminibus raptae prope inter arma nuptiae neque consulto neque expectato Laelio faciebant tamque praeceps festinatio, ut, quo die captam hostem vidisset, eodem matrimonio iunctam acciperet et ad penates hostis sui nuptiale sacrum conficeret.
그리고 무기들 사이에서 거의 가로채듯 치러진 결혼, 렐리우스에게 자문을 구하지도 그의 도착을 기다지도 않은 것, 그리고 그녀를 포로인 적으로 본 바로 그날에 그녀를 결혼으로 결합된 아내로 맞이하고 자기 적의 수호신 앞에서 결혼식 제의를 치를 정도의 너무나 성급한 서두름이 그 고발들에 신빙성을 더해주고 있었다.
§30.14.3et eo foediora haec videbantur Scipioni, quod ipsum in Hispania iuvenem nullius forma pepulerat captivae.
스키피오에게 이것들은 한층 더 추악하게 보였는데, 그 자신은 젊은 시절 히스파니아에서 그 어떤 포로 여인의 미모에도 마음이 흔들리지 않았기 때문이었다.
haec secum volutanti Laelius ac Masinissa supervenerunt.
이 일들을 혼자 마음속으로 되뇌고 있을 때 렐리우스와 마시니사가 다가왔다.
quos cum pariter ambo et benigno vultu excepisset et egregiis laudibus frequenti praetorio celebrasset, abductum in secretum Masinissam sic adloquitur:
스키피오가 그들 둘을 똑같이 온화한 얼굴로 맞이하고 많은 이들이 모인 본영에서 뛰어난 찬사로 치하한 뒤, 마시니사를 비밀스러운 곳으로 데려가 이와 같이 말하였다.
§30.14.4“aliqua te, Masinissa, existimo intuentem in me bona et principio in Hispania ad iungendam mecum amicitiam venisse et postea in Africa te ipsum spesque omnes tuas in fidem meam commisisse.
“마시니사여, 나는 그대가 내 안의 어떤 훌륭함을 보고서 처음에 히스파니아에서 나와 우호를 맺기 위해 찾아왔고, 그 후 아프리카에서 그대 자신과 그대의 모든 희망을 나의 신의에 맡겼다고 생각하오.
§30.14.5atqui nulla earum virtus est, propter quas tibi adpetendus visus sim, qua ego aeque ac temperantia et continentia libidinum gloriatus fuerim.
하지만 그대가 나를 따를 만한 사람으로 보게 만든 그 미덕들 중에서, 내가 절제와 정욕의 억제만큼 자랑스럽게 여긴 것은 아무것도 없소.
§30.14.6hanc te quoque ad ceteras tuas eximias virtutes, Masinissa, adiecisse velim.
마시니사여, 그대의 다른 뛰어난 미덕들에 이 미덕 또한 더해 주기를 바라오.
non est, non — mihi crede — tantum ab hostibus armatis aetati nostrae periculi, quantum ab circumfusis undique voluptatibus.
내 말을 믿으시오, 우리 나이대에 무장한 원수들로부터 오는 위험은 사방에서 에워싸는 쾌락들로부터 오는 위험만큼 크지 않소.
§30.14.7qui eas temperantia sua frenavit ac domuit, multo maius decus maioremque victoriam sibi peperit, quam nos Syphace victo habemus.
자신의 절제심으로 그것들을 제어하고 굴복시킨 자는, 우리가 시팍스를 이겨서 얻은 것보다 훨씬 더 큰 영예와 승리를 자신에게 안겨준 것이오.
§30.14.8quae me absente strenue ac fortiter fecisti libenter et commemoravi et memini;
그대가 내가 없는 사이에 정력적이고 용감하게 행한 일들은 나 역시 기꺼이 언급했고 기억하고 있소.
cetera te ipsum tecum reputare quam me dicente erubescere malo.
그 밖의 일들에 대해서는, 내가 말함으로써 그대가 부끄러워하기보다 그대 스스로 자신과 함께 되짚어보기를 바라오.
Syphax populi Romani auspiciis victus captusque est.
시팍스는 로마 인민의 아우스피키움 아래서 패배하고 사로잡혔소.
§30.14.9itaque ipse, coniunx, regnum, ager, oppida, homines, qui incolunt, quidquid denique Syphacis fuit praeda populi Romani est,
그러므로 그 자신과 아내, 왕국, 영토, 성읍들, 그곳에 사는 사람들, 한마디로 시팍스의 소유였던 것은 무엇이든 로마 인민의 전리품이오.
§30.14.10et regem coniugemque eius, etiamsi non civis Carthaginiensis esset, etiamsi non patrem eius imperatorem hostium videremus, Romam oporteret mitti, ac senatus populique Romani de ea iudicium atque arbitrium esse, quae regem socium nobis alienasse atque in arma egisse praecipitem dicatur.
그리고 비록 그녀가 카르타고 시민이 아니었을지라도, 비록 그녀의 아버지가 적들의 장군인 것을 우리가 보지 못했을지라도, 왕과 그의 아내는 로마로 압송되어야 마땅하며, 우리에게서 동맹국 왕을 이탈시켜 무기로 곤두박질치게 만들었다고 전해지는 그 여자에 대한 심판과 결정권은 로마 원로원과 인민에게 있어야 하오.
§30.14.11vince animum;
마음을 다스리시오.
cave deformes multa bona uno vitio et tot meritorum gratiam maiore culpa, quam causa culpae est, conrumpas. ”
하나의 잘못으로 많은 미덕을 더럽히지 않도록, 그리고 잘못의 원인보다 더 큰 과실로 그토록 많은 공적의 은혜를 망치지 않도록 주의하시오.”