§3.55.1per interregem deinde consules creati L. Valerius, M. Horatius, qui extemplo magistratum occeperunt.
그 후 임시 집정관을 통해 루키우스 발레리우스와 마르쿠스 호라티우스가 집정관으로 선출되었으며, 그들은 즉시 관직에 취임했다.
quorum consulatus popularis sine ulla patrum iniuria nec sine offensione fuit; §3.55.2quidquid enim libertati plebis caveretur, id suis decedere opibus credebant. §3.55.3omnium primum, cum velut in controverso iure esset, tenerenturne patres plebi scitis, legem centuriatis comitiis tulere, ut, quod tributim plebes iussisset, populum teneret;
그들의 집정관직은 귀족들에게 어떠한 불의도 행하지 않으면서도 그들의 반발을 사지 않은 것은 아닌, 평민 친화적인 것이었다.평민의 자유를 위해 어떠한 보장이 이루어지든 간에, 그들은 그것이 자신들의 권력에서 깎여 나가는 것이라고 믿었기 때문이다.가장 먼저, 귀족들이 평민회 결의에 구속되는지가 마치 법적인 쟁점인 것처럼 여겨졌기 때문에, 그들은 백인조회에서 평민이 부족별로 결의한 것은 온 인민을 구속한다는 법률을 통과시켰다.
qua lege tribuniciis rogationibus telum acerrimum datum est. §3.55.4aliam deinde consularem legem de provocatione, unicum praesidium libertatis, decemvirali potestate eversam, non restituunt modo, sed etiam in posterum muniunt sanciendo novam legem, §3.55.5ne quis ullum magistratum sine provocatione crearet; qui creasset, eum ius fasque esset occidi, neve ea caedes capitalis noxae haberetur. §3.55.6et cum plebem hinc provocatione, hinc tribunicio auxilio satis firmassent, ipsis quoque tribunis, ut sacrosancti viderentur, cuius rei prope iam memoria aboleverat,
이 법률에 의해 호민관들의 법안 제안에 가장 강력한 무기가 부여되었다.이어서 그들은 자유의 유일한 보루이되 십인위원들의 권력에 의해 뒤집혔던, 상소권에 관한 또 다른 집정관 법률을 단순히 복구할 뿐만 아니라, 새로운 법을 제정함으로써 미래를 위해서도 보강했다.누구도 상소권이 없는 어떠한 관직도 설치해서는 안 되며, 만일 이를 설치한 자가 있다면 그를 죽이는 것은 법과 종교적 도리에 맞는 일로 간주되고, 그 살해는 사형에 처할 죄로 여겨지지 않는다는 것이었다.그리하여 그들이 한편으로는 상소권으로, 다른 한편으로는 호민관의 원조로 평민을 충분히 강화한 뒤, 호민관들 자신 역시 신성불가침으로 여겨지도록 하기 위해(이 일에 대한 기억은 이제 거의 사라진 상태였다),오랜 공백 끝에 되살린 몇몇 의식들을 통해 이를 갱신하였으며, 종교적 경외감으로써 그들을 불가침의 존재로 만들었을 뿐만 아니라 법률적으로도 다음과 같이 규정하여 불가침으로 만들었다.
§3.55.7relatis quibusdam ex magno intervallo caerimoniis renovarunt, et cum religione inviolatos eos tum lege etiam fecerunt sanciendo, ut, qui tribunis plebis, aedilibus, iudicibus decemviris nocuisset, eius caput Iovi sacrum esset, familia ad aedem Cereris, Liberi Liberaeque venum iret. §3.55.8hac lege iuris interpretes negant quemquam sacrosanctum esse, sed eum, qui eorum cuiquam nocuerit, Iovi sacrum sanciri; §3.55.9itaque aedilem prendi ducique a maioribus magistratibus, quod etsi non iure fiat — noceri enim ei, cui hac lege non liceat —, tamen argumentum esse non haberi pro sacrosancto aedilem; §3.55.10tribunos vetere iure iurando plebis, cum primum eam potestatem creavit, sacrosanctos esse. §3.55.11fuere, qui interpretarentur eadem hac Horatia lege consulibus quoque et praetoribus, quia eisdem auspiciis quibus consules crearentur, cautum esse; iudicem enim consulem appellari. §3.55.12quae refellitur interpretatio, quod iis temporibus nondum consulem iudicem, sed praetorem appellari mos fuerit. §3.55.13hae consulares leges fiere.
즉, 평민 호민관, 호민관 보좌관, 심판관 십인위원에게 해를 끼친 자는 그 목숨을 유피테르에게 바쳐진 것으로 하고, 그의 가산은 케레스와 리베르 및 리베라의 신전에서 매각되도록 한 것이다.이 법률에 의거하여 법 해석가들은 그 누구도 그 자체로 신성불가침이 되는 것은 아니며, 다만 그들 중 누구에게든 해를 끼친 자가 유피테르에게 바쳐진 자로 규정될 뿐이라고 주장한다.따라서 에딜리스가 상급 정무관들에 의해 체포되고 끌려가는 일은, 비록 그것이 법에 따라 행해지는 것은 아닐지라도(이 법률에 의해 그에게 해를 끼치는 것이 허용되지 않기 때문이다), 그럼에도 에딜리스가 신성불가침으로 여겨지지 않는다는 증거가 된다는 것이다.반면 호민관들은 평민이 처음 그 권력을 설치했을 때 행했던 고대의 맹세에 의해 신성불가침이라는 것이다.이와 동일한 호라티우스 법에 의해 집정관들과 법무관들을 위해서도 보장이 이루어졌다고 해석하는 이들도 있었는데, 법무관들은 집정관들과 동일한 조점 하에 선출되기 때문이며, ‘심판관’은 집정관을 일컫는 말로 불리기 때문이라는 것이었다.이러한 해석은 반박되는데, 당시에는 아직 집정관을 ‘심판관’이라 부르는 관습이 없었고 ‘프라이토르’라 부르는 관습이 있었기 때문이다.이러한 집정관 법률들이 통과되었다.
institutum etiam ab iisdem consulibus, ut senatus consulta in aedem Cereris ad aediles plebis deferrentur, quae antea arbitrio consulum supprimebantur vitiabanturque. §3.55.14M. Duillius deinde tribunus plebis plebem rogavit plebesque scivit, qui plebem sine tribunis reliquisset quique magistratum sine provocatione creasset, tergo ac capite puniretur. §3.55.15haec omnia ut invitis, ita non adversantibus patriciis transacta, quia nondum in quemquam unum saeviebatur.
또한 이 동일한 집정관들에 의해 원로원 결의들이 케레스 신전의 평민 에딜리스에게 전달되도록 하는 제도가 수립되었는데, 이전에는 원로원 결의가 집정관들의 자의에 의해 은폐되거나 왜곡되곤 했다.그 후 평민 호민관 마르쿠스 두일리우스가 평민들에게 제안했고 평민들은 결의하였으니, 평민을 호민관 없이 방치하거나 상소권이 없는 관직을 설치한 자는 태형과 사형으로 처벌한다는 내용이었다.이 모든 일은 귀족들에게는 내키지 않는 일이었지만 그렇다고 반대하지도 않는 가운데 성사되었는데, 아직은 그 누구 한 사람만을 겨냥하여 가혹한 처벌이 가해지지는 않고 있었기 때문이다.