§26.37.1neque aliud tempus belli fuit, quo Carthaginienses Romanique pariter variis casibus immixtis magis in ancipiti spe ac metu fuerint.
또한, 카르타고인들과 로마인들이 똑같이 온갖 운명의 변천이 뒤섞이는 가운데, 이보다 더 희망과 두려움이 교차하는 불안정한 상태에 놓여 있었던 전쟁의 시기는 달리 없었다.
§26.37.2nam Romanis et in provinciis, hinc in Hispania adversae res, hinc prosperae in Sicilia luctum et laetitiam miscuerant;
로마인들에게는 속주에서도, 한편으로는 히스파니아에서의 역경이, 다른 한편으로는 시칠리아에서의 호조가 슬픔과 기쁨을 뒤섞어 놓았기 때문이다.
§26.37.3et in Italia cum Tarentum amissum damno et dolori, tum arx cum praesidio retenta praeter spem gaudio fuit;
또한 이탈리아에서도, 타렌툼의 상실이 손실과 고통이 되었던 반면에, 예상과 달리 수비대와 함께 성채를 지켜낸 것은 기쁨이 되었다.
§26.37.4et terrorem subitum pavoremque urbis Romae obsessae et oppugnatae Capua post dies paucos capta in laetitiam vertit.
그리고 포위되어 공격을 받은 로마 시의 갑작스러운 공포와 두려움을, 며칠 후 카푸아가 함락된 사건이 기쁨으로 바꾸어 놓았다.
§26.37.5transmarinae quoque res quadam vice pensatae: Philippus hostis tempore haud satis opportuno factus, Aetoli novi adsciti socii Attalusque, Asiae rex, iam velut despondente fortuna Romanis imperium orientis.
해외의 정세 역시 일종의 상쇄를 통해 균형을 이루고 있었다. 필리포스가 그리 유리하지 않은 시기에 적이 된 반면, 에톨리아인들이 새로운 동맹국으로 영입되었고 아시아의 왕 아탈로스도 동참하여, 운명은 이미 로마인들에게 동방의 지배권을 약속하는 듯했다.
§26.37.6Carthaginienses quoque Capuae amissae Tarentum captum aequabant, et ut ad moenia urbis Romanae nullo prohibente se pervenisse in gloria ponebant, ita pigebat inriti incepti pudebatque adeo se spretos,
카르타고인들 역시 카푸아의 상실을 타렌툼의 탈취와 대등하게 여기고 있었다. 그리하여 그들은 아무런 저항도 받지 않고 로마 시의 성벽까지 도달했던 것을 영광으로 여겼던 반면, 그 시도가 무위로 그친 것을 후회했고, 자신들이 그토록 무시당한 것에 대해 깊이 부끄러워했다.
§26.37.7ut sedentibus ipsis ad Romana moenia alia porta exercitus Romanus in Hispaniam duceretur.
즉, 그들 자신이 로마 성벽 앞에 진을 치고 있는 동안에, 다른 문을 통해 로마 군대가 히스파니아를 향해 출정했을 정도였다.
§26.37.8ipsae quoque Hispaniae, quo propius spem venerant tantis duobus ducibus exercitibusque caesis debellatum ibi ac pulsos inde Romanos esse, eo plus ab L. Marcio, tumultuario duce, ad vanum et inritum victoriam redactam esse indignationis praebebant.
히스파니아 자체도, 그 위대한 두 장군과 군대가 전멸함으로써 그곳에서의 전쟁이 끝났고 로마인들이 추방되었다는 희망에 가까워졌던 만큼, 임시 지휘관 루키우스 마르키우스에 의해 그 승리가 허사로 돌아가고 무위로 그치게 된 것에 대해 더 큰 분노를 나타내고 있었다.
§26.37.9ita aequante fortuna suspensa omnia utrisque erant integra spe, integro metu, velut illo tempore primum bellum inciperent.
이처럼 운명이 균형을 이루고 있었기에 양쪽 모두에게 모든 것이 미결 상태로 남아 있었으며, 희망도 두려움도 사그라지지 않은 채 마치 그 순간 전쟁을 처음 시작하는 듯했다。