§2.44.1et hic annus tribunum auctorem legis agrariae habuit. Tib. Pontificius fuit.
이 해 역시 농지법의 주창자인 호민관을 두었으니, 티베리우스 폰티피키우스였다.
is eandem viam, velut processisset Sp. Licinio, ingressus dilectum paulisper inpediit.
그는 스푸리우스 리키니우스에게 일이 잘 풀렸던 것처럼 같은 길에 접어들어 얼마 동안 징집을 방해했다.
§2.44.2perturbatis iterum patribus Ap. Claudius victam tribuniciam potestatem dicere priore anno, in praesentia re, exemplo in perpetuum, quando inventum sit suis ipsam viribus dissolvi.
귀족들이 다시 동요하자, 아피우스 클라우디우스는 호민관의 권력이 전년에 이미 꺾였다고 말했는데, 당장은 사실로서, 장기적으로는 전례를 통해서였으니, 호민관의 권력이 그 자체의 힘에 의해 해체될 수 있음이 발견되었기 때문이었다.
§2.44.3neque enim umquam defuturum, qui et ex collega victoriam sibi et gratiam melioris partis bono publico velit quaesitam; et plures, si pluribus opus sit, tribunos ad auxilium consulum paratos fore, et unum vel adversus omnes satis esse.
왜냐하면 동료를 이기고 국가의 이익을 위해 더 나은 당파(귀족)의 환심을 사려는 자는 결코 부족하지 않을 것이며, 더 많은 호민관이 필요하다면 집정관을 도울 준비가 된 호민관이 더 많아질 것이고, 모든 이에게 맞서기에도 단 한 명으로 충분할 것이기 때문이었다.
darent modo et consules et primores patrum operam, §2.44.4ut, si minus omnes, aliquos tamen ex tribunis rei publicae ac senatui conciliarent.
집정관들과 귀족의 원로들은 오직 노력하여, 모두는 아닐지라도 호민관 중 몇 명이라도 국가와 원로원의 편으로 끌어들이도록 해야 했다.
§2.44.5praeceptis Appii moniti patres et universi comiter ac benigne tribunos appellare, et consulares, ut cuique eorum privatim aliquid iuris adversus singulos erat, partim gratia partim auctoritate obtinuere, ut tribuniciae potestatis vires salubres vellent rei publicae esse;
아피우스의 가르침에 고무된 귀족들은 모두 호민관들에게 정중하고 친절하게 말을 건넸고, 집정관을 지낸 이들은 개별 호민관들에 대해 사적으로 가졌던 영향력에 따라, 일부는 친분으로, 일부는 권위로써, 호민관 권력의 힘이 국가에 이롭기를 그들(호민관들)이 바라도록 만들었다.
§2.44.6novemque tribunorum adversus unum moratorem publici commodi auxilio dilectum consules habent.
그리고 집정관들은 공공의 이익을 방해하는 한 명의 호민관에 맞서 아홉 명의 호민관들의 지원을 받아 징집을 실시했다.
§2.44.7inde ad Veiens bellum profecti, quo undique ex Etruria auxilia convenerant, non tam Veientium gratia concitata, quam quod in spem ventum erat discordia intestina dissolvi rem Romanam posse.
그 후 그들은 베이이인들과의 전쟁을 위해 출발했는데, 그곳에는 에트루리아 전역에서 원군이 모여들었으니, 이는 베이이인들에 대한 호의 때문이라기보다는 로마가 내부의 불화로 와해될 수 있다는 희망이 생겼기 때문이었다.
§2.44.8principesque in omnium Etruriae populorum conciliis fremebant aeternas opes esse Romanas, nisi inter semet ipsi seditionibus saeviant.
에트루리아 모든 부족들의 집회에서 지도자들은 그들 스스로 내분으로 사납게 싸우지 않는 한 로마의 국력은 영원할 것이라고 웅성거렸다.
id unum venenum, eam labem civitatibus opulentis repertam, ut magna imperia mortalia essent.
그것이야말로 부유한 국가들을 향해 발견된 유일한 독약이자 파멸의 원인이니, 거대한 제국들도 필멸의 존재가 되게 한다는 것이었다.
§2.44.9diu sustentatum id malum partim patrum consiliis partim patientia plebis, iam ad extrema venisse.
오랫동안 귀족들의 지혜와 평민들의 인내로 간신히 버텨온 이 재앙이 이제 극단에 이르렀다.
duas civitates ex una factas, suos cuique parti magistratus, suas leges esse.
하나의 국가에서 두 개의 국가가 만들어졌고, 각 파벌은 자신들의 정무관과 자신들의 법을 갖게 되었다.
§2.44.10primum in dilectibus saevire solitos, eosdem in bello tamen paruisse ducibus.
처음에는 그들이 징집 때에나 소란을 피우는 것이 보통이었으나, 전쟁 중에는 그래도 장수들에게 복종했다.
qualicumque urbis statu manente disciplina militari sisti potuisse;
도시의 상태가 어떠하든 군사 규율이 유지되는 한 버텨낼 수 있었다.
iam non parendi magistratibus morem in castra quoque Romanum militem sequi.
그러나 이제는 정무관에게 복종하지 않는 관행이 로마 병사들을 따라 진영까지 침투했다.
§2.44.11proximo bello in ipsa acie, in ipso certamine consensu exercitus traditam ultro victoriam victis Aequis, signa deserta, imperatorem in acie relictum, iniussu in castra reditum.
지난 전쟁에서 대열 한가운데서, 전투의 한복판에서 군대의 합의에 의해 이미 패배한 아이쿠이인들에게 승리가 자발적으로 넘겨졌고, 군기는 버려졌으며, 사령관은 전장에 홀로 남겨졌고, 명령도 없이 진영으로 퇴각했다.
profecto, si instetur, suo milite vinci Romam posse.
확실히, 압박을 가한다면 로마는 자국의 병사들에 의해 패배할 수 있다.
nihil aliud opus esse quam indici ostendique bellum;
전쟁을 선포하고 보여주는 것 외에 다른 것은 필요 없다.
§2.44.12cetera sua sponte fata et deos gesturos.
나머지 일은 운명과 신들이 스스로 행할 것이다.
hae spes Etruscos armaverant multis in vicem casibus victos victoresque.
이러한 희망들이, 여러 차례의 변화 속에서 번갈아 패배하고 승리했던 에트루리아인들을 무장시켰다.