§2.28.1A. Verginius inde et T. Vetusius consulatum ineunt.
그 후 아울루스 웨르기니우스와 티투스 웨투시우스가 집정관직에 취임했다.
tum vero plebs incerta, quales habitura consules esset, coetus nocturnes, pars Esquiliis, pars in Aventino facere, ne in foro subitis trepidaret consiliis et omnia temere ac fortuito ageret.
그때 과연 어떤 집정관들을 맞이하게 될지 불확실해진 평민들은, 광장에서 갑작스러운 결정에 당황하여 모든 일을 무모하고 우연히 처리하지 않도록, 일부는 에스퀼리아이에서, 일부는 아웬티누스에서 야간 집회를 열기 시작했다.
§2.28.2eam rem consules rati, ut erat, perniciosam ad patres deferunt, sed de ea tum consulere ordine non licuit;
집정관들은 이 일을 (사실 그대로) 해로운 것으로 여겨 원로원 의원들에게 보고했다. 그러나 당시 이 문제에 대해 질서정연하게 논의하는 것은 허용되지 않았다.
adeo tumultuose excepta est clamoribus undique et indignatione patrum, si, quod imperio consulari exsequendum esset, invidiam eius consules ad senatum reicerent.
왜냐하면, 집정관의 권한으로 집행되어야 할 일의 책임을, 그에 따른 원망을 집정관들이 원로원으로 떠넘기려 한다며, 사방에서 터져 나온 침묵과 원로원 의원들의 분노로 너무나 소란스럽게 받아들여졌기 때문이다.
§2.28.3profecto, si essent in re publica magistratus, nullum futurum fuisse Romae nisi publicum consilium;
진정 국가에 정무관들이 존재한다면, 로마에는 공적인 회의 외에는 아무런 집회도 없었을 것이라고 (원로원 의원들은 주장했다).
§2.28.4nunc in mille curias contionesque, cum alia Esquiliis, alia in Aventino fiant concilia, dispersam et dissipatam esse rem publicam.
이제는 어떤 집회는 에스퀼리아이에서, 다른 집회는 아웬티누스에서 열리는 탓에, 국가가 천 개의 의사당과 집회로 분산되고 해체되었다는 것이었다.
unum hercule virum — id enim plus esse quam consulem —, qualis Ap. Claudius fuerit, momento temporis discussurum illos coetus fuisse.
헤라클레스의 이름을 걸고, 아피우스 클라우디우스와 같은 단 한 사람의 남자—그것은 참으로 집정관 이상의 존재인데—만 있었어도 눈 깜짝할 사이에 저 집회들을 해산시켰을 것이라고 했다.
§2.28.5correpti consules cum, quid ergo se facere vellent, nihil enim segnius molliusve, quam patribus placeat, acturos, percunctarentur, decernunt, ut dilectum quam acerrimum habeant: otio lascivire plebem.
질책을 당한 집정관들이, 그렇다면 자신들이 무엇을 하기를 바라는지, 원로원 의원들의 마음에 드는 것보다 더 나태하거나 온건하게 행동할 생각은 전혀 없다며 묻자, 원로원은 가능한 한 가장 가혹하게 징집을 실시하라고 의결했다. 평민들이 한가함 때문에 방종해졌다는 이유였다.
dimisso senatu consules in tribunal escendunt;
원로원이 해산되자 집정관들은 연단에 올랐다.
§2.28.6citant nominatim iuniores.
그들은 청년들을 지명하여 호출했다.
cum ad nomen nemo responderet, circumfusa multitudo in contionis modum negare ultra decipi plebem posse;
이름이 불려도 아무도 대답하지 않자, 주변을 둘러싼 군중은 민회와 같은 모습으로 평민이 더 이상 속을 수는 없다고 단언했다.
§2.28.7numquam unum militem habituros, ni praestaretur fides publica; libertatem unicuique prius reddendam esse quam arma danda, ut pro patria civibusque, non pro dominis pugnent.
공적인 신의가 보장되지 않는 한 집정관들은 단 한 명의 군인도 얻지 못할 것이며, 주인들이 아니라 조국과 시민들을 위해 싸울 수 있도록 무기를 쥐여주기 전에 먼저 각자에게 자유를 돌려주어야 한다고 했다.
§2.28.8consules, quid mandatum esset a senatu, videbant, sed eorum, qui intra parietes curiae ferociter loquerentur, neminem adesse invidiae suae participem.
집정관들은 원로원으로부터 무엇이 명령되었는지 알고 있었지만, 의사당 벽 안에서 사납게 말하던 자들 중 누구도 자신들이 받을 원망을 나누어 짊어지기 위해 곁에 있지 않음을 보았다.
et apparebat atrox cum plebe certamen.
그리고 평민과의 참혹한 투쟁이 임박했음이 분명해졌다.
§2.28.9prius itaque quam ultima experirentur, senatum iterum consulere placuit.
그리하여 극단적인 수단을 쓰기 전에 원로원에 다시 자문하기로 결정했다.
tum vero ad sellas consulum propere convolavere minimus quisque natu patrum, abdicare consulatum iubentes et deponere imperium, ad quod tuendum animus deesset.
그때야말로 원로원 의원들 중 가장 젊은 자들 모두가 서둘러 집정관들의 의자 앞으로 몰려들어, 수호할 기개가 부족한 집정관직을 사임하고 명령권을 내려놓으라고 요구했다.