§10.25.1concursus inde ad consulem factus omnium ferme iuniorum, et pro se quisque nomina dabant;
그 후 거의 모든 청년이 집정관에게 쇄도했고, 저마다 다투어 이름을 등록했다.
tanta cupido erat sub eo duce stipendia faciendi.
그 장군의 지휘 하에 복무하고자 하는 열망이 그토록 컸던 것이다. 이 군중에 둘러싸여 그는 말했다.
§10.25.2qua circumfusus turba “quattuor milia” inquit “peditum et sescentos equites dumtaxat scribere in animo est;
"보병 사천 명과 기병 육백 명만을 모집할 생각이다.
hodierno et crastino die qui nomina dederitis, mecum ducam. §10.25.3maiori mihi curae est, ut omnes locupletes reducam, quam ut multis rem geram militibus. ” profectus apto exercitu §10.25.4et eo plus fiduciae ac spei gerente, quod non desiderata multitudo erat, ad oppidum Aharnam, unde haud procul hostes erant, ad castra Appi praetoris pergit. §10.25.5paucis citra milibus lignatores ei cum praesidio occurrunt;
오늘과 내일 이름을 등록할 이들을 내가 데리고 가겠다. 나에게는 많은 군사로 전쟁을 치르는 것보다, 모두를 부유하게 하여 데려오는 것이 더 큰 관심사다." 그는 적절한 규모의 군대를 이끌고 출발했다. 그 군대는 대집단을 요구받지 않았기에 그만큼 더 큰 신뢰와 희망을 품고 있었고, 적이 멀지 않은 곳에 있는 아하르나 읍으로, 법무관 아피우스의 진영을 향해 나아갔다. 진영에서 수 마일 못 미친 곳에서 호위병을 동반한 나무꾼 군사들이 그와 마주쳤다.
qui ut lictores praegredi viderunt Fabiumque esse consulem accepere, laeti atque alacres dis populoque Romano grates agunt, quod eum sibi imperatorem misissent.
그들은 리크토르들이 앞장서서 나아가는 것을 보고 파비우스가 집정관임을 알게 되자, 기쁘고 활기차게 신들과 로마 백성에게 감사를 드렸다, 그를 자신들의 장군으로 보내주었기 때문이다. 이어 그들이 주위에 몰려들어 집정관에게 인사하자, 파비우스는 어디로 가는지 물었다.
§10.25.6circumfusi deinde cum consulem salutarent, quaerit Fabius, quo pergerent, respondentibusque lignatum se ire “ain tandem?” §10.25.7inquit;
그들이 나무를 하러 간다고 대답하자, 그는 "정말이냐?" 하며 "너희에게는 방벽이 쳐진 진영이 없단 말이냐?" 이에 대해 이중의 방벽과 참호를 갖추고 있음에도 여전히 거대한 공포 속에 있다는 외침이 터져 나오자, 그는 말했다.
“num castra vallata non habetis?” ad hoc cum subclamatum esset, duplici quidem vallo et fossa, et tamen in ingenti metu esse, “habetis igitur” inquit “adfatim lignorum: redite et vellite vallum. ” redeunt in castra terroremque ibi vellentes vallum §10.25.8et iis, qui in castris remanserant, militibus et ipsi Appio fecerunt; §10.25.9tum pro se quisque alii aliis dicere consulis se Q. Fabi facere iussu.
"그렇다면 너희에게는 땔감이 아주 넉넉한 셈이다. 돌아가서 방벽을 뽑아 버려라." 그들은 진영으로 돌아가 거기서 방벽을 뽑아내며, 공포를 진영에 남아 있던 군사들과 아피우스 본인에게 안겨주었다. 그때 저마다 다른 이들에게 자신들은 집정관 퀸투스 파비우스의 명령에 따라 행동하고 있다고 말했다.
postero inde die castra mota, et Appius praetor Romam dimissus. §10.25.10inde nusquam stativa Romanis fuere.
그 다음날 진영이 이동되었고, 법무관 아피우스는 로마로 송환되었다. 그 뒤로 로마군은 어디서도 상주 진영을 두지 않았다.
negabat utile esse uno loco sedere exercitum; itineribus ac mutatione locorum mobiliorem ac salubriorem esse.
그는 군대가 한곳에 머무는 것은 무익하다고 말하며, 행군과 장소 이동을 통해 군대가 더 기동성 있고 건강해진다고 했다.
fiebant autem itinera, quanta fieri sinebat hiems hauddum exacta. §10.25.11vere inde primo relicta secunda legione ad Clusium, quod Camars olim appellabant, praepositoque castris L. Scipione pro praetore Romam ipse ad consultandum de bello rediit, §10.25.12sive ipse sponte sua, quia bellum ei maius in conspectu erat, quam quantum esse famae crediderat, sive senatus consulto accitus; nam in utrumque auctores sunt. §10.25.13ab Ap.
그리고 행군은 아직 다 가지 않은 겨울이 허용하는 한도 내에서 이루어졌다. 그 후 초봄에, 예전에 카마르스라고 불리던 클루시움에 제2군단을 남겨두고 루키우스 스키피오를 대리 법무관(프로 프라에토레)으로 진영 지휘관에 임명한 뒤, 그 자신은 전쟁에 관한 협의를 위해 로마로 돌아갔다. 자발적으로 돌아온 것인지(소문으로 믿었던 것보다 더 거대한 전쟁이 눈앞에 보였기 때문에), 아니면 원로원의 결의에 의해 소환된 것인지, 양쪽 설 모두를 지지하는 역사가들이 존재한다. 일각에서는 그가 법무관 아피우스 클라우디우스에 의해 소환된 것처럼 보이게 만들려 한다.
Claudio praetore retractum quidam videri volunt, cum in senatu et apud populum, id quod per litteras adsidue fecerat, terrorem belli Etrusci augeret: non suffecturum ducem unum nec exercitum unum adversus quattuor populos; §10.25.14periculum esse, sive iuncti unum premant sive diversi gerant bellum, ne ad omnia simul obire unus non possit. §10.25.15duas se ibi legiones Romanas reliquisse, et minus quinque milia peditum equitumque cum Fabio venisse. sibi placere P. Decium consulem primo quoque tempore in Etruriam ad collegam proficisci, L. Volumnio Samnium provinciam dari; §10.25.16si consul malit in suam provinciam ire, Volumnium in Etruriam ad consulem cum exercitu iusto consulari proficisci. §10.25.17cum magnam partem moveret oratio praetoris, P. Decium censuisse ferunt, ut omnia integra ac libera Q. Fabio servarentur, donec vel ipse, si per commodum rei publicae posset, Romam venisset vel aliquem ex legatis misisset, §10.25.18a quo disceret senatus, quantum in Etruria belli esset quantisque administrandum copiis et quot per duces esset.
아피우스는 편지로 줄곧 그랬던 것처럼 원로원과 백성 앞에서 에트루리아 전쟁의 공포를 과장하며, 네 민족을 상대하기에는 한 명의 장군과 하나의 군대로는 충분하지 않다고 주장하고 있었기 때문이다. 그들이 연합하여 한곳을 압박하든 혹은 갈라져서 전쟁을 치르든, 한 사람이 동시에 모든 것을 다 감당할 수는 없을 것이라는 위험이 있다는 주장이었다. 자신은 그곳에 두 개의 로마 군단을 남겨두고 왔으나 파비우스와 함께 온 보병과 기병은 오천 명도 되지 않는다며, 자신으로서는 집정관 푸블리우스 데키우스가 가능한 한 신속히 에트루리아의 동료에게로 출발하고, 루키우스 볼룸니우스에게 삼니움 임지가 주어지는 것이 좋겠다고 생각했다. 만약 집정관이 자신의 임지로 가기를 원한다면, 볼룸니우스가 정규 집정관 군대를 이끌고 에트루리아의 집정관에게로 출발해야 한다는 것이었다. 법무관의 연설이 많은 이들을 동요시키는 가운데, 푸블리우스 데키우스는 퀸투스 파비우스 본인이 국가의 이익에 해가 되지 않게 로마로 올 수 있거나 대리인 중 한 명을 보낼 때까지, 모든 결정을 보류하고 파비우스를 위해 전적으로 열어두어야 한다고 제안했다고 전해진다. 그로부터 원로원이 에트루리아의 전황이 어느 정도이며, 어느 정도의 병력과 몇 명의 장군에 의해 전쟁이 치러져야 하는지를 알아내기 위해서였다.