§15.1Mendacium neque dicebat neque pati poterat.
그는 거짓말을 하지도 않았고 이를 참아내지도 못했다.
itaque eius comitas non sine severitate erat neque gravitas sine facilitate, ut difficile esset intellectu, utrum eum amici magis vererentur an amarent.
그리하여 그의 친근함은 엄격함이 없지 않았고 그의 정중함은 편안함이 없지 않았기에, 친구들이 그를 더 경외하는지 아니면 더 사랑하는지 알아차리기 어려울 정도였다.
quidquid rogabatur, religiose promittebat, quod non liberales, sed leves arbitrabatur polliceri quod praestare non possent.
무엇이든 요청을 받으면 그는 신중하게 약속했는데, 실행할 수 없는 것을 약속하는 것은 너그러운 사람들이 아니라 경솔한 사람들의 행동이라고 생각했기 때문이다.
§15.2idem in tenendo, quod semel annuisset, tanta erat cura, ut non mandatam, sed suam rem videretur agere.
그는 또한 한 번 동의한 것을 지키는 데 매우 정성을 들였기에, 위임받은 일이 아니라 자신의 일을 처리하고 있는 것처럼 보였다.
numquam suscepti negotii eum pertaesum est: suam enim existimationem in ea re agi putabat, qua nihil habebat carius.
그가 인수한 일에 대해 싫증을 내는 법은 결코 없었다. 왜냐하면 그는 그 일에 자신의 평판이 걸려 있다고 생각했기 때문이며, 그에게 그것보다 더 소중한 것은 없었기 때문이다.
§15.3quo fiebat ut omnia Ciceronum, M. Catonis, Q. Hortensii, A. Torquati, multorum praeterea equitum Romanorum negotia procuraret.
이리하여 그는 키케로 형제들, 마르쿠스 카토, 퀸투스 호르텐시우스, 아울루스 토르콰투스, 그 밖에 많은 로마 에퀴테스들의 모든 용무를 대행하게 되었다.
ex quo iudicari potest non inertia, sed iudicio fugisse rei publicae procurationem.
이로부터 그가 국정 관리를 피한 것은 나태함 때문이 아니라 판단에 따른 것이었음을 판단할 수 있다。