§4.1Hoc crimine in contione ab inimicis compellabatur.
이 혐의로 그는 민회에서 정적들에게 탄핵을 받았다.
sed instabat tempus ad bellum proficiscendi.
하지만 전쟁터로 출발할 시간이 임박해 있었다.
id ille intuens neque ignorans civium suorum consuetudinem postulabat, si quid de se agi vellent, potius de praesente quaestio haberetur, quam absens invidiae crimine accusaretur.
그는 이를 직시하고 또한 동포 시민들의 습성을 잘 알고 있었기에, 만일 자신에 대해 어떤 조치를 취하고자 한다면, 부재중에 시기심 어린 혐의로 고발당하기보다는 차라리 자신이 있는 자리에서 심리가 열려야 한다고 요구했다.
§4.2inimici vero eius quiescenduin in praesenti, quia noceri ei non posse intellegebant, et illud tempus exspectandum decreverunt, quo classis exisset, ut absentem aggrederentur, itaque fecerunt.
그러나 그의 정적들은 현재로서는 그에게 해를 끼칠 수 없음을 깨달았기에, 당장은 가만히 있으면서 그가 부재중일 때 공격할 수 있도록 함대가 출항한 뒤의 그 시기를 기다리기로 결정했다. 그리고 실제로 그렇게 했다.
§4.3nam postquam in Siciliam eum pervenisse crediderunt, absentem, quod sacra violasset, reum fecerunt.
왜냐하면 그가 시칠리아에 도착했다고 그들이 믿게 된 후, 부재중인 그를 신성한 의식을 모독했다는 이유로 고발했기 때문이다.
qua de re cum ei nuntius a magistratu in Siciliam missus esset, ut domum ad causam dicendam rediret, essetque in magna spe provinciae bene administrandae, non parere noluit et in triremem, quae ad eum erat deportandum missa, ascendit.
이 일에 관해, 변명을 하기 위해 귀국하라는 정무관의 전령이 시칠리아에 있는 그에게 파견되었을 때, 그는 임무를 성공적으로 수행할 수 있으리라는 큰 희망을 품고 있었음에도 불구하고, 복종하지 않기를 원치 않아 자신을 데려가기 위해 파견된 삼단노선에 올랐다.
§4.4hac Thurios in Italiam pervectus, multa secum reputans de immoderata civium suorum licentia crudelitateque erga nobiles, utilissimum ratus impendentem evitare tempestatem, clam se ab custodibus subduxit et inde primum Elidem, dein Thebas venit.
이 배로 이탈리아의 투리이까지 실려 간 그는, 동포 시민들의 무절제한 방종과 귀족들에 대한 잔혹함에 대해 홀로 깊이 생각한 끝에, 닥쳐오는 폭풍을 피하는 것이 가장 유익하다고 판단하여 간수들의 눈을 피해 은밀히 도망쳤고, 그곳에서 먼저 엘리스로, 그다음에는 테베로 갔다.
§4.5postquam autem se capitis damnatum bonis publicatis audivit, et, id quod numquam antea usu venerat, Eumolpidas sacerdotes a populo coactos ut se devoverent, eiusque devotionis quo testatior esset memoria, exemplum in pila lapidea incisum esse positum in publico, Lacedaemonem demigravit.
그러나 자신이 재산이 몰수된 채 사형 선고를 받았다는 것과, 전에는 결코 일어난 적이 없던 일이지만 에우몰피다이 제사장들이 그에게 저주를 퍼붓도록 민중에게 강요당했다는 것, 그리고 그 저주의 기억을 더 확실히 증명하기 위해 그 사본이 돌기둥에 새겨져 공공장소에 세워졌다는 말을 전해 들은 후, 그는 라케다이몬으로 망명했다.
§4.6ibi, ut ipse praedicare consuerat, non adversus patriam, sed inimicos suos bellum gessit, qui eidem hostes essent civitati: nam cum intellegerent se plurimum prodesse posse rei publicae, ex ea eiecisse plusque irae suae quam utilitati communi paruisse.
그곳에서 그 자신이 늘 공언하곤 했던 것처럼, 그는 조국을 상대로 전쟁을 치른 것이 아니라 자신의 정적들을 상대로 전쟁을 치렀다. 그 정적들이야말로 국가의 적이었기 때문이다. 왜냐하면 그들은 그가 국가에 가장 큰 보탬이 될 수 있음을 알고 있었으면서도 그를 국가에서 쫓아냈고, 공공의 이익보다는 자신들의 분노에 더 굴복했기 때문이다.
§4.7itaque huius consilio Lacedaemonii cum Perse rege amicitiam fecerunt, dein Deceleam in Attica munierunt praesidioque ibi perpetuo posito in obsidione Athenas tenuerunt.
그리하여 이 사람의 조언에 따라 라케다이몬인들은 페르시아 왕과 우호 관계를 맺었고, 그다음 아티카의 데켈레아를 요새화하고 그곳에 상시 주둔군을 배치하여 아테네를 포위 상태에 두었다.
eiusdem opera Ioniam a societate averterunt Atheniensium.
또한 같은 사람의 조력으로 그들은 이오니아를 아테네인들과의 동맹에서 이탈시켰다.
quo facto multo superiores bello esse coeperunt.
이 일이 행해지자 그들은 전쟁에서 훨씬 우세를 점하기 시작했다.