§1.4.1quanta sim laetitia adfectus cognitis rebus Bruti nostri et consulum facilius est tibi existimare quam mihi scribere.
우리 브루투스와 집정관들의 성과를 알고서 내가 얼마나 큰 기쁨에 차 있는지는, 내가 쓰는 것보다 자네가 짐작하는 편이 더 쉬울 것이네.
Cum alia laudo et gaudeo accidisse, tum quod Bruti eruptio non solum ipsi salutaris fuit sed etiam maximo ad victoriam adiumento.
다른 일들이 일어난 것을 칭찬하고 기뻐하는 것은 물론이거니와, 특히 브루투스의 돌격이 그 자신에게 구원이 되었을 뿐만 아니라 승리에 가장 큰 도움이 되었다는 점을 기뻐하네.
§1.4.2quod scribis mihi trium Antoniorum unam atque eandem causam esse, quid ego sentiam mei iudici esse: statuo nihil nisi hoc, senatus aut populi Romani iudicium esse de iis civibus qui pugnantes non interierint.
세 안토니우스의 사안이 하나이자 동일한 것이며, 내가 어떻게 생각하는가는 내 판단에 달린 일이라고 자네가 나에게 쓴 것에 대해서는, 나는 이것 외에는 아무것도 결정하지 않네. 즉, 전투 중에 전사하지 않은 시민들에 대해서는 원로원이나 로마 인민의 판단이 있어야 한다는 것이네.
at hoc ipsum
inquies
inique facis qui hostilis animi in rem publicam homines civis appelles. immo iustissime.
“하지만 바로 이 점이,” 자네는 말할 것이네, “국가에 대해 적대적인 마음을 품은 자들을 ‘시민’이라 부르다니 자네는 부당하게 행동하고 있는 것이네.” 아니, 지극히 정당하네.
quod enim nondum senatus censuit nec populus Romanus iussit, id adroganter non praeiudico neque revoco ad arbitrium meum.
원로원이 아직 결의하지 않았고 로마 인민도 명령하지 않은 일을, 내가 오만하게 미리 판단하거나 내 임의의 재량으로 돌리지 않기 때문이네.
illud quidem non muto, quod ei quem me occidere res non coegit neque crudeliter quicquam eripui neque dissolute quicquam remisi habuique in mea potestate quoad bellum fuit.
나는 참으로 나의 다음과 같은 태도를 바꾸지 않네. 즉, 상황이 나에게 죽이도록 강요하지 않은 인물에 대해, 잔인하게 아무것도 빼앗지 않았고 무절제하게 아무것도 면제해 주지 않았으며, 전쟁이 계속되는 동안 내 권한 아래 두었다는 사실이네.
multo equidem honestius iudico magisque quod concedere possit res publica miscrorum fortunam non inscctari quam infinite tribucre potentibus quac cupiditatem et adrogantiam incendere possint.
나는 권력자들에게 그들의 탐욕과 오만함을 부추길 수 있는 것들을 무한히 베푸는 것보다, 불행한 이들의 처지를 끈질기게 괴롭히지 않는 것이 훨씬 더 명예롭고 국가가 허용할 수 있는 일이라고 판단하네.
§1.4.3qua in re, Cicero, vir optime atque fortissime mihique merito et meo nomine et rei publicae carissime, nimis credere videris spei tuae statimque, ut quisque aliquid recte fecerit, omnia dare ac permittere, quasi non liceat traduci ad mala consilia corruptum largitionibus animum.
이 점에서, 키케로여, 가장 훌륭하고 용감한 인물이자 나에게 마땅히 나 개인의 이름으로나 국가의 이름으로나 가장 친애하는 자여, 자네는 자신의 희망을 지나치게 믿는 것처럼 보이며, 누군가가 무언가를 올바르게 행하자마자 즉시 모든 것을 주고 허락해 버리는 것처럼 보이네. 마치 하사품으로 타락한 마음이 악한 계획으로 이끌리는 일이 허용되지 않기라도 하듯이 말이네.
quae tua est humanitas, aequo animo te moneri patieris, praesertim de communi salute;
자네의 온화함으로 보아, 자네는 평온한 마음으로 충고를 받아들일 것이네, 특히 공동의 안전에 관한 일이라면 말이네.
facies tamen quod tibi visum fuerit;
하지만 결국 자네 뜻에 맞다고 생각되는 대로 하게나.
etiam ego, cum me docueris * *
나 역시 자네가 나를 가르쳐 줄 때……