§7.10.1subito consilium cepi ut ante quam luceret exirem, ne qui conspectus fieret aut sermo, lictoribus praesertim laureatis.
날이 밝기 전에 출발하기로 갑자기 결심했네. 다른 사람들의 눈에 띄거나 입에 오르내리지 않기 위해서이며, 특히 월계관을 쓴 리크토르들을 거느리고 있으니 더욱 그렇네.
de reliquo neque hercule quid agam neque quid acturus sim scio;
앞으로의 일에 대해서는, 헤라클레스에 맹세코 내가 무엇을 해야 할지, 무엇을 하게 될지 전혀 모르겠네.
ita sum perturbatus temeritate nostri amentissimi consili.
우리의 지극히 어리석은 계획의 무모함에 내가 이토록 뒤흔들리고 있으니 말이네.
tibi vero quid suadeam quoius ipse consilium exspecto? Gnaeus noster quid consili ceperit capiatve nescio, adhuc in oppidis coartatus et stupens.
하지만 내 스스로가 그 조언을 기다리고 있는 자네에게 내가 대체 무엇을 권할 수 있겠는가? 우리의 그나이우스가 어떤 계획을 세웠는지 혹은 세우고 있는지 나는 모르겠네. 그는 지금까지 여러 도시에 틀어박혀 멍하니 있을 뿐이네.
omnes, si in Italia consistat, erimus una; sin cedet, consili res est.
만약 그가 이탈리아에 머무른다면 우리는 모두 함께할 것이지만, 만약 그가 퇴각한다면 그것은 숙고해야 할 문제이네.
adhuc certe, nisi ego insanio, stulte omnia et incaute.
적어도 지금까지는, 내가 미치지 않았다면, 모든 일이 어리석고 부주의하게 처리되고 있네.
tu, quaeso, crebro ad me scribe vel quod in buccam venerit.
부디 나에게 자주 편지를 보내주게, 입에 담기는(머리에 떠오르는) 어떤 것이든 좋으니 말이네.