§5.19.1obsignaram iam epistulam eam, quam puto te modo perlegisse scriptam mea manu in qua omnia continentur, cum subito Apellae tabellarius a. d. xi Kal. Octobris septimo quadragesimo die Roma celeriter (hui tam longe!) mihi tuas litteras reddidit.
나는 이미 그 편지에 봉인을 해두었네만(자네가 방금 통독했을 것으로 내가 생각하는, 내 손으로 직접 썼으며 모든 내용이 담겨 있는 그 편지), 그때 갑자기 9월 21일에 아펠라의 전령이 로마를 떠난 지 47일 만에 신속하게(오, 그토록 먼 거리를!) 나에게 자네의 편지를 전해주었네.
ex quibus non dubito quin tu Pompeium exspectaris dum Arimino rediret et iam in Epirum profectus sis, magisque vereor, ut scribis, ne in Epiro sollicitus sis non minus quam nos hic sumus.
그 편지를 보니 자네가 폼페이우스가 아리미눔에서 돌아오기를 기다렸다가 이제는 이미 에페이루스로 출발했음이 틀림없어 보이네. 그리고 자네가 쓴 것처럼, 우리가 여기서 불안해하는 것 못지않게 자네도 에페이루스에서 불안해하고 있는 것은 아닌지 더더욱 걱정되네.
de Atiliano nomine scripsi ad Philotimum ne appellaret Messallam.
아틸리우스의 채무에 관해서는 메살라에게 독촉하지 말라고 필로티무스에게 편지를 보냈네.
§5.19.2itineris nostri famam ad te pervenisse laetor magisque laetabor si reliqua cognoris.
우리 여정의 소문이 자네에게 도달했다니 기쁘고, 남은 일들까지 자네가 알게 된다면 더욱 기쁠 것이네.
filiolam tuam tibi †iam Romae† iucundam esse gaudeo, eamque quam numquam vidi tamen et amo et amabilem esse certo scio.
자네의 어린 딸이 †지금 로마에서† 자네에게 사랑스러운 존재라는 사실이 기쁘네. 그 아이를 내가 한 번도 본 적은 없지만, 그래도 사랑하고 있으며 사랑스러운 아이임이 틀림없음을 잘 알고 있네.
etiam atque etiam vale.
부디 거듭 건강하게 지내게나.
§5.19.3de Patrone et tuis condiscipulis quae de parietinis in Melita laboravi ea tibi grata esse gaudeo.
파트론과 자네의 동창들에 관해, 내가 멜리타의 폐허에 대해 공을 들인 일이 자네 마음에 들었다니 기쁘네.
quod scribis libente te repulsam tulisse eum qui cum sororis tuae fili patruo certarit, magni amoris signum.
자네 자매의 아들의 삼촌과 경쟁했던 자가 낙선한 것을 자네가 기뻐하며 써 보낸 것은 큰 사랑의 징표라네.
itaque me etiam admonuisti ut gauderem;
그렇기에 자네는 나더러 기뻐하라고 일깨워주기까지 한 것이지.
nam mihi in mentem non venerat.
나로서는 전혀 생각지 못했던 일이었으니 말이네.
"non credo"
inquis.
"믿기지 않는군" 하고 자네는 말하겠지.
ut libet;
마음대로 생각하게나.
sed plane gaudeo, quoniam τὸ interest τοῦ φθονεῖν.
하지만 나는 분명히 기뻐하고 있네, 왜냐하면 '관심'과 '시기' 사이에는 격차가 있기 때문이네.