§16.16B.1iam antea petivi abs te per litteras ut, cum causa Buthrotiorum probata a consulibus esset quibus et lege et senatus consulto permissum erat ut de Caesaris actis cognoscerent, statuerent, iudicarent, eam rem tu adiuvares Atticumque nostrum cuius te studiosum cognovi et me qui non minus laboro molestia liberares.
나는 이미 전에도 편지로 자네에게 요청했네. 집정관들—법률과 원로원 결의에 의해 카이사르의 결정 사항들을 심리하고, 결정하고, 판결할 권한을 부여받은 이들—에 의해 부트로툼 사람들의 대의가 승인된 이상, 자네가 그 일을 원조하여, 자네가 호의적임을 내가 알고 있는 우리의 아티쿠스와 그에 못지않게 고심하고 있는 나 자신을 걱정으로부터 해방시켜 달라고 말이네.
omnibus enim rebus magna cura, multa opera et labore confectis in te positum est ut nostrae sollicitudinis finem quam primum facere possimus.
참으로 모든 일이 지극한 배려와 허다한 노력과 노고로 완수된 지금, 우리가 우리의 불안에 가능한 한 빨리 종지부를 찍을 수 있을지는 자네에게 달려 있네.
quamquam intellegimus ea te esse prudentia ut videas, si ea decreta consulum quae de Caesaris actis interposita sunt non serventur, magnam perturbationem rerum fore.
비록 카이사르의 결정 사항에 관하여 내려진 집정관들의 결정들이 준수되지 않는다면 사태에 커다란 혼란이 초래될 것임을 자네가 그 지혜로써 간파하고 있음을 우리가 이해하고 있지만 말이네.
§16.16B.2equidem cum multa (quod necesse erat in tanta occupatione) non probentur quae Caesar statuerit, tamen oti pacisque causa acerrime illa soleo defendere.
나 자신은 카이사르가 결정한 많은 일들(그토록 분주한 와중이었으니 어쩔 수 없는 일이었지만)이 찬성하기 어려움에도 불구하고, 평온과 평화를 위해 그것들을 매우 강력하게 옹호하는 것을 규칙으로 삼고 있네.
quod tibi idem magno opere faciendum censeo;
자네 역시 이와 똑같은 일을 힘써 행해야 한다고 나는 생각하네.
quamquam haec epistula non suasoris est sed rogatoris.
비록 이 편지가 권고자의 편지가 아니라 탄원자의 편지이기는 하지만 말이네.
igitur, mi Plance, rogo te et etiam oro, sic medius fidius ut maiore studio magisque ex animo agere non possim, ut totum hoc negotium ita agas, ita tractes, ita conficias ut, quod sine ulla dubitatione apud consules obtinuimus propter summam bonitatem et aequitatem causae, id tu nos obtinuisse non modo facile patiare sed etiam gaudeas.
그러므로 나의 플랑쿠스여, 자네에게 부탁하고 심지어 애원하네—맹세코 이보다 더 큰 열성과 더 진심 어린 마음으로 간청할 수 없을 정도라네—이 모든 업무를 이처럼 진행하고, 이처럼 다루고, 이처럼 매듭지어 주게나. 그리하여 대의의 지극한 타당성과 공정함 덕분에 우리가 집정관들 앞에서 아무런 의심 없이 얻어낸 바를 자네가 우리로 하여금 얻었음을 쉽게 용인할 뿐만 아니라 기뻐하기까지 하도록 말이네.
qua quidem voluntate te esse erga Atticum saepe praesens et illi ostendisti et vero etiam mihi.
실제로 자네가 아티쿠스에게 그러한 호의를 품고 있음을 자네는 직접 만났을 때 그에게도 그리고 참으로 내게도 자주 보여주었네.
quod si feceris, me quem voluntate et paterna necessitudine coniunctum semper habuisti maximo beneficio devinctum habebis idque ut facias te vehementer etiam atque etiam rogo.
만일 자네가 이 일을 해 준다면, 자네가 호의와 아버지 대의 친밀함으로 항상 자신에게 결합시켜 준 나를 지극한 은혜로 굳게 묶인 자로 삼게 될 것이네. 그리고 자네가 이 일을 해 주기를 간절히 거듭 요청하네.