§13.7.1Sestius apud me fuit et Theopompus pridie.
세스티우스와 테오폼포스가 어제 내 집에 와 있었네.
venisse a Caesare narrabat litteras;
그(세스티우스)는 카이사르에게서 편지가 왔다고 전했네.
hoc scribere, sibi certum esse Romae manere causamque eam ascribere quae erat in epistula nostra, ne se absente leges suae neglegerentur sicut esset neglecta sumptuaria (est εὔλογον idque eram suspicatus.
[카이사르는] 이렇게 쓰고 있었는데, 자신이 로마에 머물기로 결심했다는 것과, 자신이 없는 사이에 사치금지법이 무시되었던 것처럼 자신의 법들이 무시되지 않도록 하기 위함이라는, 내 편지에 있던 바로 그 이유를 [머무는 이유로] 덧붙였다는 것이네(이것은 합리적인 일이며 나 역시 그렇게 짐작하고 있었네.
sed istis mos gerendus est, nisi placet hanc ipsam sententiam nos persequi), et Lentulum cum Metella certe fecisse divortium.
하지만 이 의견 자체를 우리가 파고들 것이 아니라면, 그들의 비위를 맞추어 주어야 하네). 그리고 렌툴루스가 메텔라와 확실히 이혼했다는 것도 [전했네].
haec omnia tu melius.
이 모든 것을 자네가 더 잘 [알고 있겠지].
rescribes igitur quicquid voles, dum modo aliquid.
그러니 무엇이든 자네가 원하는 것을 답장으로 써 주게, 그저 무엇이든 좋으니 말이네.
iam enim non reperio quid te rescripturum putem, nisi forte de Mustela aut si Silium videris
왜냐하면 혹시 무스텔라에 관한 것이거나, 자네가 실리우스를 만난 경우가 아니라면, 자네가 무엇에 대해 답장할 것이라고 생각해야 할지 이제는 도무지 알 수 없기 때문이네.