§12.26.1Sicca, ut scribit, etiam si nihil confecerit cum A. Silio, tamen se scribit x Kal. esse venturum.
시카는 자신의 편지에 쓰기를, 아울루스 실리우스와 아무런 소득이 없더라도 역시 카렌다에 10일 전에는 올 것이라고 하네.
tuis occupationibus ignosco eaeque mihi sunt notae.
자네의 바쁨은 내가 이해하며, 그것은 나도 잘 알고 있네.
de voluntate tua ut simul simus vel studio potius et cupiditate non dubito.
우리가 함께하기를 바라는 자네의 뜻, 아니 오히려 그 열의와 갈망에 대해서는 의심하지 않네.
§12.26.2de Nicia quod scribis, si ita me haberem ut eius humanitate frui possem, in primis vellem illum mecum habere.
니키아스에 대해 자네가 쓴 것에 관해서는, 만약 내가 그의 교양 있는 대화를 즐길 수 있는 상태였다면 무엇보다도 그를 곁에 두고 싶었을 것이네.
sed mihi solitudo et recessus provincia est.
하지만 나에게는 고독과 은둔이 나의 영역이네.
quod quia facile ferebat Sicca, eo magis illum desidero.
시카는 이를 기꺼이 견뎌주었기에, 나는 그만큼 더 그가 그립네.
praeterea nosti Niciae nostri imbecillitatem, mollitiam, consuetudinem victus.
게다가 자네도 우리 니키아스의 약한 몸과 섬세함, 그리고 생활 습관을 알고 있지 않은가.
cur ergo illi molestus esse velim, cum mihi ille iucundus esse non possit? voluntas tamen eius mihi grata est.
그러니 그가 나를 즐겁게 해줄 수 없는 마당에, 내가 왜 그에게 폐를 끼치고 싶겠는가? 그럼에도 그의 호의는 고맙게 생각하네.
unam rem ad me scripsisti; de qua decrevi nihil tibi rescribere.
자네는 나에게 한 가지 일을 써 보냈는데, 그에 대해서는 아무 대답도 하지 않기로 결정했네.
spero enim me a te impetrasse ut privares me ista molestia.
자네가 나를 그 성가신 일에서 벗어나게 해 주기를 바라는 내 간청을 들어주었으리라 믿기 때문이네.
Piliae et Atticae salutem.
필리아와 아티카에게 안부를 전해주게.