§11.1.1accepi a te signatum libellum quem Anteros attulerat;
나는 안테로스가 가져온, 당신이 봉인한 소책자를 받았소.
ex quo nihil scire potui de nostris domesticis rebus.
그것으로부터는 우리의 가정 사정에 대해 아무것도 알 수 없었소.
de quibus acerbissime adflictor quod qui eas dispensavit neque adest istic neque ubi terrarum sit scio.
이 일로 나는 심히 낙담하고 있는데, 왜냐하면 그 일을 관리하던 이가 그곳에 있지도 않고 세상 어디에 있는지도 내가 알지 못하기 때문이오.
omnem autem spem habeo existimationis privatarumque rerum in tua erga me mihi perspectissima benevolentia.
하지만 내 명성과 사적인 재산에 대한 모든 희망을, 나는 나에 대해 충분히 증명된 당신의 호의에 걸고 있소.
quam si his temporibus miseris et extremis praestiteris, haec pericula quae mihi communia sunt cum ceteris fortius feram;
만일 당신이 이 비참하고 극단적인 시기에 그것을 베풀어 준다면, 다른 이들과 공통으로 겪는 이 위험들을 나는 더 용기 있게 견뎌낼 것이오.
idque ut facias te obtestor atque obsecro.
그리고 당신이 그렇게 해 주시기를 간청하고 또 애원하오.
§11.1.2ego in cistophoro in Asia habeo ad sestertium bis et viciens.
나는 아시아에 키스토포루스 화폐로 약 220만 세스테르티우스를 가지고 있소.
huius pecuniae permutatione fidem nostram facile tuebere;
이 자금의 환거래를 통해 당신은 우리의 신용을 쉽게 지킬 수 있을 것이오.
quam quidem ego nisi expeditam relinquere me putassem credens ei cui tu scis iam pridem minime credere me debere, commoratus essem paulisper nec domesticas res impeditas reliquissem.
실로 만일 내가 그것을 해결해 두고 떠난다고 생각하지 않았더라면 (내가 오래전부터 결코 믿어서는 안 되었다는 것을 당신도 아는 그 사람을 믿었기 때문에 그렇게 생각한 것이었소), 나는 잠시 머물렀을 것이며 가정 사정을 꼬인 채로 남겨두지 않았을 것이오.
ob eamque causam serius ad te scribo quod sero intellexi quid timendum esset.
그리고 내가 당신에게 늦게 편지를 쓰는 것도, 무엇을 두려워해야 하는지 늦게 깨달았기 때문이오.
te etiam atque etiam oro ut me totum tuendum suscipias, ut, si ii salvi erunt quibuscum sum, una cum iis possim incolumis esse salutemque meam benevolentiae tuae acceptam referre.
나는 당신이 나를 온전히 보호하는 일을 맡아 주기를 간절히 바라고 또 바라오. 그리하여 만일 내가 함께 있는 이들이 무사하다면, 나도 그들과 함께 무사할 수 있고, 나의 구원을 당신의 호의 덕분으로 돌릴 수 있도록 말이오.