§10.3A.1A. d. vii Idus alteram tibi eodem die hanc epistulam dictavi et pridie dederam mea manu longiorem.
이두스 전 일곱째 날에, 나는 같은 날에 당신에게 이 두 번째 편지를 구술하여 보냈고, 그 전날에는 친필로 더 긴 편지를 보냈었소.
visum te aiunt in regia, nec reprehendo, quippe cum ipse istam reprehensionem non fugerim.
사람들이 당신을 레기아에서 보았다고들 하는데, 나는 비난하지 않소. 왜냐하면 나 자신도 그런 비난에서 벗어나지 못했기 때문이오.
sed exspecto tuas litteras neque iam sane video quid exspectem, sed tamen, etiam si nihil erit, id ipsum ad me velim scribas.
하지만 나는 당신의 편지를 기다리고 있으며, 이제는 진정 무엇을 기대해야 할지 모르겠소만, 그렇더라도 설령 아무 일도 없다 하더라도 그 사실 자체라도 나에게 써 보내 주었으면 하오.
§10.3A.2Caesar mihi ignoscit per litteras quod non venerim, seseque in optimam partem id accipere dicit.
카이사르는 편지로 내가 가지 않은 것을 용서해 주며, 그것을 아주 호의적으로 받아들이겠다고 말하고 있소.
facile patior, quod scribit, secum Titinium et Servium questos esse quia non idem sibi quod mihi remisisset.
티티니우스와 세르비우스가 그에게, 자신들에게는 나에게 베푼 것과 같은 관용을 베풀지 않았다고 불평했다는 그의 편지 내용을 나는 아주 통쾌하게 생각하오.
homines ridiculos! qui cum filios misissent ad Cn. Pompeium circumsedendum, ipsi in senatum venire dubitarint.
참으로 가소로운 자들이오! 그들은 그나이우스 폼페이우스를 포위하기 위해 아들들을 보내놓고서도, 정작 자신들은 원로원에 가기를 망설였으니 말이오.
sed tamen exemplum misi ad te Caesaris litterarum.
하지만 어쨌든 카이사르의 편지 사본을 당신에게 보내오.